sobota, 15 listopada 2014

Od Amanty C.D. Danny'ego

Spojrzałam na niego i pokręciłam delikatnie głową
- Nie będziesz - zapewniłam cicho.
- Skąd wiesz?  -spytał z westchnieniem. - A jeśli coś nie wyjdzie? Jeśli się nie uda? - powiedział szeptem.
Westchnęłam cicho i pocałowałam go delikatnie
- Danny. Wszystko się uda. Nie zostawię Cię przecież. Ktoś się o Ciebie troszczyć musi i tą osobą mam zamiar być ja - wyznałam.
Danny uśmiechnął się do mnie łagodnie i pocałował mnie w czoło.
- Nie wiedziałem, że jesteś optymistką - przyznał, a na jego usta wypłynął powoli uroczy uśmiech, który również było widać w jego oczach.
- Ja też nie - wyznałam rozbawiona. - Ale ktoś z nas musi.
- Wciąż jest ryzyko, że... - zaczął
- Proszę Cię, przestań - powiedziałam cicho i wtuliłam się w niego mocniej. - Oboje wiemy, jakie jest ryzyko. Ale to ma nam pomóc, pamiętasz? Mieliśmy się przełamać, miałam się pozbyć fobii - wyszeptałam.
- Możemy się jej pozbyć jakoś inaczej  - zaczął
- Wiesz, że to nie jest możliwe. Poza tym, już postanowione. W trakcie balu wyjdziemy i już. Nie chcę znowu uciekać - powiedziałam cicho.
Poczułam, jak chłopak całuje mnie delikatnie w czubek głowy, a ja wtuliłam się twarzą w jego szyję i odpędzałam mruganiem łzy...

(Danny?)

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz