Schowałem kartkę do plecaka.
Musiałem się wysilać żeby udawać że słucham nauczyciela.
Ten wykład był taki monotonny...
a miał trwać dwie lekcje.
w połowie pierwszej usnąłem.
Obudziłem się dopiero o dzwonku
Wyszedłem z klasy ślimacząc się. Na dworze zimno, na zajęciach nudno..
Nie wiedziałem co ze sobą zrobić.
-nie wyraźnie wyglądasz-powiedział ktoś koło mnie.
-Tai.. jestem strasznie zmęczony. nawet nie wiem czym-przyznałem
-niewyspaniem na fotelu?-zażartowała.
-nie... to coś innego. ale jeszcze nie wiem co. jakieś przeczucie. złe.-wyznałem.-od zawsze się tak działo. Ja się tak czuję, gdy Jez coś się dzieje i na odwrót.
-myślisz że coś się stało?-zapytała.
-tak sądzę.
-chodźmy do niej po zajeciach-zaproponowała-to się dowiesz-dodała.
-chcesz isć ze mną?
-inaczej nie wyraziłabym się w liczbie mnogiej osoby pierwszej.-wywróciła oczami.
-okay. dzięki-powiedziałem.
-a teraz chodź żółwiu. idziemy na dalsze zajęcia.
Jęknąłem, ale poszedłem.
Strasznie się dłużyło.
W końcu jednak zajęcia się skończył. poszliśmy z akademii prosto do Jez,
-wiem że coś sie stało-przeczucie-rzuciłem od progu wyjaśniając.
-pamiętasz medalion mamy? ten z różą?-zapytała
-tak.
-zabrał go ktoś.
Opowiedziała mi jak to znalazła w pokoju bałagan gdy wróciła i że naszyjnik zniknął, oraz rozmowę której była świadkiem.
-ale nie rozumiem, czemu mówili o Tobie? Przecież muszą wiedzieć o bracie.
-a może... pomylili się. myślą o Wendy. że to ona a nie ja-powiedziała Jez.
-hmm.. musimy się tym zająć-zakomenderowałem.
-okay.
Wyszłem z pokoju Jez i poszedłem z Tai na spacer.
-nie wiem co myśleć-wyznałem.
Siedliśmy z dziewczyną na łąwce.
[Tai?]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz