Dziewczyna poszła a ja odszedłem do pokoju, spakować plecak.
Zawczasu zabukowałem bilet przez internet.
Spakowałem do plecaka mało rzeczy, w niedzielę wieczorem zamierzałem wrócić, więc wrzuciłem tylko niezbędne rzeczy typu portfel paszport...
Dwie godziny później wymknąłem się i poszedłem na postój taksówek, by pojechać na lotnisko.
Gdy byłem już na lotnisku, poszedłem załatwić odprawę i w ogóle.
po pół godziny wsiadłem do samolotu.
Czekała mnie pięciogodzinna podróż, podczas której usnąłem. Obudziłem się, gdy zostało koło dwóch godzin lotu, podczas których wynudziłem się po wsze czasy.
Było to bardzo miłe uczucie, gdy moje stopy dotknęły ziemii.
Spojrzałem na zegarek.- była 6 rano.
Słońce już wzeszło.
Welcome to Cleaveland pomyślałem.
Nie mogłem powstrzymać radości, gdy szedłem z małego lotniska na szosę.
Znałem te miejsca. Niejednokrotnie przemierzyłem je na rowerze z Jez.
Skierowałem się na północ.
Złapałem stopa który podrzucił mnie do centrum.
Wszystko było tak jak kiedyś. Tylko ludzie... wszędzie goniący.
Nie wielu siedziało w kawiarni "pod Bzem"-ulubionej mojej i Jezebel.
Szedłem dalej oglądając witryny sklepowe.
Skręciłem w lewo w ulicę, która prowadziła na obrzeża. Do domu gdzie kiedyś mieszkałem.
Było tu trochę parno.
Po pół godziny marszu w końcu dotarłem na przedmieścia.
Jeszcze tylko chwila i ujrzę ruiny.
Wszystko we mnie drżało. Bicie serca przyśpieszone...
I ujrzałem. Tak samo jak po pożarze.
Tylko wszystko było zarośnięte.
Wyrwałem trochę tej trawy, odkrywając klapę w podłodze, która prowadziła do piwnicy.
Pociągnąłem ale nie chciała się otworzyć.
Wyciągnąłem z plecaka linę zakupioną po drodze w sklepie i przywiązałem do uchwytu i pociągnąłem mocno. Klapa ustąpiła.
Przede mną ukazał się czarny otwór.
Włączyłem latarkę i zszedłem po schodach w dół.
Wszędzie był kurz i pajęczyny. Półki zastawione były różnościami
Skierowałem się tam gdzie zamierzałem od początku.
Pod ścianę, gdzie znajdował się wiecznie zamknięty kufer. Nie wolno było go nam otwierać.
Tu znajdowała się zagadka.
Wyważyłem wieko skrzyni.
Ustąpiło a ja się zmęczyłem.
w środku znajdowała się gruba tkanina którą wyjąłem. a pod nią masa zdjęć włożonych tu luzem.
I klucz... tego szukała Jez. I jest potrzebne do medalionu.
Wziąłem te wszystkie pamiątki i włożyłem do plecaka.
Razem z kluczem. Wyszedłem z piwnicy i zatrzasnąłem wieko.
Teraz wystarczy wrócić na lotnisko i złapać najwcześniejszy samolot.
W drugą stronę nie było łatwo.
Po drodze spotkałem nieprzyjemnego człowieka, który wyskoczył przede mną obnażając się.
Jeszcze mi tego brakowało.
Jakoś uciekłem.
ale nadal do lotniska zostało 5000 metrów.
Trochę się zejdzie.
Byłem wyczerpany drogą.
Ale dotarłem po dwóch godzinach a samolot był dopiero za 3 godziny.
Musiałem czekać na lotnisku.
Żmudnie i monotonnie. Miałem zadzwonić do Tai jak tylko wyląduje, ale wyleciało mi to z pamięci więc zadzwoniłem teraz.
Odebrała po czwartym sygnale.
Zapewniła mnie że Jez nie wie że mnie nie ma.
Po krótkiej rozmowie rozłączyłem się.
Została godzina do odlotu, szybko minęła.
Przeszedłem przez odprawę i wsiadłem do samolotu.
Kolejne pięć godzin.
Dotrę dopiero w środku nocy.
Całą podróż przespałem a gdy wyszedłem z samolotu byłem szczęśliwy.
Wstąpiłem do czynnego całą dobę baru na kawę.
I poszedłem do akademii. Było cicho wszędzie.
Brama była zamknięta, musiałem czekać aż godzinę by wyszedł stróż i wtedy się przemknąłem do okna mojego pokoju, które zostawiłem otwarte.
Wpakowałem się do środka i je zamknąłem.
Rzuciłem się spać na łóżko w ubraniu i spałem jak zabity.
Dopiero o 15 się obudziłem. Była już niedziela.
Wziąłem prysznic i się przebrałem by nie było podejrzeń.
Zadzwoniłem po Tai.
-oto co znalazłem-powiedziałem wysypując zawartość plecaka na łóżko.
Zdjęcia, listy i klucz znalazły się na pościeli.
[Tai?]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz