wtorek, 18 listopada 2014

Od Inez C.D. Lucasa

Westchnęłam nie kryjąc swojego rozbawienia i położyłam się na boku, wtulając mocniej w chłopaka.
- Jesteś niemożliwy - westchnęłam ciężko.
- I to właśnie tak we mnie lubisz - stwierdził z satysfakcją.
- I Twój upór - przyznałam rozbawiona.
Lucas uśmiechnął się wesoło i pocałował mnie delikatnie w czoło, dopijając do końca niewielką butelkę krwi. Odstawił ją na stolik nocny i oplótł mnie swoimi ramionami.
- Może się jeszcze prześpij? - zaproponował.
- Nie jestem śpiąca - stwierdziłam szczerze. - Ale jeśli jesteś zmęczony to się nie krępuj - uśmiechnęłam się do niego lekko.
- Uważasz, że jestem zmęczony? - spytał rozbawiony przekręcając mnie na plecy i pochylając się nade mną.
- Może trochę - przyznałam ze śmiechem i położyłam dłonie na jego piersi.
- Doprawdy? - roześmiał się. - Jestem bardziej energiczny niż Ty - stwierdził.
- Marzenia - parsknęłam śmiechem.
- Widzisz, krew się jednak na coś przydaje - stwierdził i pocałował mnie delikatnie.
Gdy pogłębiliśmy subtelny pocałunek, a ja poczułam na jego języku krew, którą nie tak dawno pił.
- Tobie przyda się bardziej niż mi - wymruczałam gdy się od siebie odsunęliśmy na kilka milimetrów.
- Ale to Ty ciągle sobie coś robisz co wymaga szybkiego leczenia - wytknął.
- To nie moja wina - zaoponowałam rozbawiona.
- A może moja? - mruknął ze śmiechem
- Kogoś być musi - zbagatelizowałam rozbawiona i pocałowałam go ponownie.

(Lucas? Hah, abym to ja miała jakąś wenę to zapewniam Cię,że i posty byłby dłuższe i Tobie bym użyczyła ;) )

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz