-wolę nie-powiedziałem do dziewczyny, patrząc jej w oczy.-już za dużo się moja rodzina przez niego wycierpiała, a raczej ja. przyjął mnie tu z litości-dodałem
-na pewno tak nie jest-chciała dodać mi otuchy.
-jest-odparłem pewnym tonem.-dobrze, że zanim tu przyszedłem, zrobiłem karierę i mam za co się utrzymać w przyszłym życiu-dodałem, będąc wdzięczny losowi za to, że już jako czternastolatek dostałem pracę.
-Twój wujek na pewno jest dobry. może się zmienił przez te lata
-tacy ludzie się nie zmieniają. nie kontynuujmy już tego, chcesz iść na spacer?-zapytałem zmieniając temat.
[Sakura?]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz