- To chyba przestanę ci o wszystkim mówić - uśmiechnąłem się - Przez ciebie strasznie się zmieniłem
- To chyba dobrze, nie uważasz?
- Ale nie jestem już cyniczny, tajemniczy i .. - nie dokończyłem, gdyż mi przerwała
- Za to zyskałeś kilka innych wspaniałych cech - uśmiechnęła się szeroko - I taki mi się podobasz
- Na pewno?
Pokiwała głową i przytuliła się do mnie bardziej. Przeczesałem ręką jej włosy. Jeden niesforny kosmyk założyłem za jej ucho i pocałowałem ją schylając się lekko
- Tylko mógłbyś czasem nie być taki uparty - dodała
- Niestety tego to nie mogę ci zagwarantować - odpowiedziałem
- W sumie mi to nie przeszkadza - powiedziała po chwili
- A ty.. - zacząłem - Mogłabyś się częściej uśmiechać - powiedziałem
- Postaram się - pokiwała głową
- Nie wyobrażam sobie jak bym mógł żyć bez ciebie - dodałem - Zanim cię spotkałem moje życie było nudne i szare. Skupiałem się tylko na nienawiści zamiast dostrzegać inne uczucia jak miłość czy zaufanie - zakończyłem - Strasznie się cieszę ze tu jesteś. Kocham cię - szepnąłem
- Ja ciebie też - odpowiedziała i zmrużyła oczy.
Leżeliśmy tak przez kilka minut w milczeniu. W końcu Inez zasnęła. Musiała być trochę zmęczona. Nakryłem jej ramiona kocem i poprawiłem, by było jej wygodnie. Sam zamknąłem oczy i zasnąłem obejmując Inez.
(Inez?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz