Spojrzałem na niego z kpiną.
- Chłopie, czy Ty naprawdę jesteś taki głupi?
- Nie - przyznał spokojnie.
- A jednak.
- Ostatnio mnie nie zabiłeś - wytknął.
- Bo zabijałem kogoś innego - wytknąłem.
- Poza tym, przy Inez udało mi się zmądrzeć - stwierdził dumnie.
Spojrzałem na niego i roześmiałem się głośno. Jednak gdy chłopak nie reagował, na mój śmiech, spojrzałem na niego zdumiony.
- Ty... - zacząłem zaskoczony.
- Co ja? - burknął.
- Ty mówisz poważnie? - zakpiłem.
- Czemu w to nie wierzysz?!
- No proszę Cię! Ty? Zmądrzeć? No błagam Cię, prędzej Inez wyjdzie za takiego ciołka jak Ty, niż Ty chociaż odrobinę zmądrzejesz - zbagatelizowałem.
- To się zobaczy - stwierdził i dodał ze złośliwym uśmiechem: - Szwagrze.
- Zamknij się - warknąłem. - Ona nie jest tak głupia aby za Ciebie wychodzić! Poza tym, jest zbyt młoda - stwierdziłem.
- Ale mnie kocha - zauważył.
- Jeśli stoczymy pojedynek znajdzie sobie kogoś innego. Trupa nie da się obdarzyć miłością. W sumie... Na to samo wychodzi - odparłem z kpiną.
(Lucas?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz