Patrzyłam oniemiała na piękną drobną polankę, która jedynie otaczała cudowne centrum całego widoku - drobny, szumiący mały wodospadzik, wpadający w małe jeziorko, które i tak rozpływało się na boki tworząc rzekę.
Dopiero po chwili oderwałam wzrok i spojrzałam na chłopaka.
- Tu jest naprawdę ślicznie - wyznałam cicho.
- Wiedziałem, że Ci się spodoba - uśmiechnął się szeroko.
Posłałam mu nieśmiałe spojrzenie i podeszłam bliżej na skałki uważając, aby nie podeptać kolorowych, rozkwitających kwiatów i kucnęłam na jednym z kamieni, mocząc dłonie w orzeźwiającej wodzie...
(Blake?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz