Pożegnałem się z Amy i poszedłem na swoje lekcje. Wciąż rozmyślałem na
temat jej rysunku i jego znaczenia. Kto mógł zginąć i czy... Prychnąłem
kpiąco z własnej głupoty. To było takie oczywiste. Chociaż może i się
myliłem. Nigdy nie wiadomo. Z wielką niecierpliwością czekałem na koniec
zajęć. Po swojej ostatniej lekcji popędziłem na dół czekając na Amy.
- Cześć. - rzuciła podchodząc bliżej.
- Dowiedziałaś się czegoś jeszcze? - spytałem od razu.
- Raczej nie chociaż...
- A myślałaś, że to Ty możesz być tą dziewczyną? - podsunąłem.
- Że co? To jest idiotyczne. - prychnęła
- Owszem. Ale przypomnij sobie naszą rozmowę z ranka. O polowaniu. - przypomniałem z uśmieszkiem.
( Amy? )
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz