W końcu usnąłem. Spałem wreszcie normalnie. Nie budziłem się jak przedtem co kilka minut by złapać oddech. Ani nie padałem zmęczony by pospać trochę. Po kilku godzinach snu się obudziłem. Spojrzałem na Inez. Spała z opartą głową o moją klatkę piersiową. Uśmiechnąłem się i ją objąłem. Po chwili się przebudziła i spojrzała na mnie zaspana
- Nic ci nie jest? - zapytała a ja zaprzeczyłem - Chcesz się napić? - spytała przekręcając głowę
- Nie, nic mi nie jest - zapewniłem - Czuję się dobrze
- To samo mówiłeś po wyjeździe od Cat
- Ale wtedy kłamałem
- A teraz tego nie robisz?
- Sama oceń, nie duszę się ani nie krwawię - zauważyłem
- Wierzę ci - dodała po chwili wpatrywania się w oczy - Nawet nie wiesz jak się bałam.. - dodała
- Wiem że było to głupie - przyznałem - Ale sądziłem że tylko tak możesz być szczęśliwa
- Miałabym być szczęśliwa dowiadując się że nie żyjesz?
- Mniej więcej, wtedy bym już cię nigdy nie rozczarował, nie doprowadzał do płaczu...- dodałem wzdychając - Nie wiedziałem że tyle dla mnie poświęcisz
- To tylko krew - uśmiechnęła się
- Nie tylko ona, ale także swoją cierpliwość, nerwy.. Ja bym chyba tak nie mógł
- A dla mnie byś tego nie zrobił?
- To zmienia postać rzeczy - wyjaśniłem
Zacząłem powoli wstawać i zsuwać się z łóżka.
- Gdzie idziesz? - zapytała
- Muszę się napić - przyznałem idąc w stronę małej lodówki
- Powiedziałam że możesz mnie ugryźć nawet bez pytania
- Wiem o tym - dodałem - Ale nie widzę takiej potrzeby, skoro nie umieram zadowolę się tą - powiedziałem biorąc krew butelkowaną
Spojrzałem na dziewczynę która uważnie mi się przygląda
- A może ty się napijesz - spytałem wracając z powrotem do łóżka
- Nie, nie przepadam za..- urwała bo jej przerwałem
- Ale mówiłem o sobie - położyłem głowę na jej ramieniu
- Zwariowałeś? - zapytała zaskoczona
- Nie, skoro ja cię ugryzłem to i ty musisz to zrobić
- A skąd wiesz że to ty zrobiłeś?
- Bo Devon by tego nie zrobił, a nie znam innego wampira który by się do ciebie zbliżył - wyjaśniłem - A to rozcięcie na szyi nie wygląda za dobrze - oceniłem - Jeśli się napijesz to obiecuję że jeśli będę potrzebował krwi zwrócę się do ciebie i nigdy nie będę próbował się zabić. To jak będzie? - uśmiechnąłem się - Nic mi nie jest i czuję się wspaniale, te kilka godzin snu dobrze mi zrobiły - powiedziałem dopijając krew - Ja już jestem najedzony - powiedziałem - To co? - spojrzałem się jej w oczy mając nadzieję że przystanie na warunek
(Inez?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz