- Inez... - wyszeptałem otwierając oczy
- Jestem - usłyszałem głos obok siebie
Uśmiechnąłem się lekko i odwróciłem głowę by ją ujrzeć. Leżała obok mnie trzymając za rękę.
- Nie dotrzymałeś słowa - powiedziałem do Devona który stał obok łóżka z roztargnioną miną
- Nie miał wyjścia - dokończyła za niego - I bardzo dobrze że się domyśliłam, w przeciwnym razie ty...
- Tak miało być - uśmiechnąłem się do niej - Chciałem tego
- Wcale nie - po jej policzku spłynęła łza
- Nie chciałem być dla ciebie ciągle ciężarem. Zawsze wpadałem w tarapaty a to ty przeze mnie cierpiałaś
- To nieprawda - zaprzeczyła
- Nie chcę żebyś ciągle przeze mnie płakała. Nie powinno cię tutaj być, tu i teraz w tym pokoju - westchnąłem
- Myślałeś w ogóle o mnie? - zapytała - Jak bym się czuła dowiadując że zginąłeś?
- Na pewno lepiej niż patrząc jak ginę - uśmiechnąłem się - Czy to ja cię ugryzłem? - zapytałem spoglądając na ślady na jej szyi
(Inez?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz