czwartek, 17 października 2013

Od Inez - C.D Lucasa


Wyszłam z sali z torbą na ramieniu i nim nawet zdążyłam opuścić budynek podbiegł do mnie Devon.
- Co Ty na to, abym sobie kupił samochód? - spytał a ja uniosłam brwi w rozbawieniu.
- Powiedziałabym, że nawet ty nie jesteś aż takim idiotą. - przyznałam i się roześmiałam.
- No wiesz? - spyta oburzony a ja wzruszyłam lekko ramionami
- No co? Taka przecież prawda. To są koszty utrzymania, regularne przeglądy, ubezpieczenie i co najważniejsze: benzyna. - powiedziałam jakbym odkryła co najmniej Amerykę. Devon prychnął i wyrównał ze mną kroku.
- Nie przesadzaj. Znalazłbym pracę i było by dobrze.
- Co Ty kombinujesz? - spytałam w końcu przystając.
- Nic. - powiedział gładko. Zaświecił na czerwono a ja przewróciłam oczami.
- Jesteś aż tak głupi aby przy mnie kłamać? - spytałam z irytacją. - Wychowaliśmy się razem, powinieneś wiedzieć, że rozpoznaję takie drobiazgi.
- Pamiętam! To Ty mnie wkopałaś, że zabrałem kredę w szkole. - prychnął a ja wywróciłam oczami.
- Co się stało o czym nie chcesz mi powiedzieć? - spytałam w końcu.
- O niczym. - zapewni chociaż łgał.
- Czy to jest związane z Lucasem? - westchnęłam.
- Nie.
- Kłamiesz! - wrzasnęłam i wyminęłam go. Ruszyłam szybko w stronę jego pokoju. Wbiegłam po schodach a Devon wciąż deptał mi po piętach.
- Zostaw go. To bez sensu, skoro jest Ci obojętny. - prychnął.
- Nie jest.! - zawołałam oburzona i już miałam wbiec do jego pokoju, gdy brat złapał mnie za rękę
- Nie chcesz tego widzieć. - zapewnił.
- Wielu rzeczy nie chciałam. - zauważyłam oburzona. - A teraz mnie puść.
- Nim wejdziesz kazał Ci powiedzieć, że... - zaczął ale wyszarpnęłam się mu i weszłam do pokoju. Lucas leżał na swoim łóżku cały zakrwawiony i miał bardzo płytki oddech. - ... Bardzo Cię kochał. - dokończył wzdychając.
- Coś Ty najlepszego zrobił? - spytałam podchodząc do Lucasa. W oczach zgromadziły mi się łzy, które spłynęły po chwili po policzkach. Usiadłam na skraju łóżka i położyłam mu dłoń na policzku. - Jesteś skończonym idiotą. - powiedziałam cicho do chłopaka, wiedząc, że i tak już mnie nie słyszy. Wzięłam go za rękę i rozpłakałam się. Devon podszedł do mnie i westchnął
- On za chwilę zdechnie. - zauważył.
- Zdychają zwierzęta. - syknęłam. - Lepiej mi pomóż. - burknęłam i zaczęłam go podnosić aby usiadł.
- Co Ty chcesz... - zaczął wampir ale urwał widząc jak łapię za sztylet, który leżał obok Lucasa. Brat westchnął zrezygnowany i przytrzymał Lucasa. Zrobiłam małe nacięcie na szyi aby Lucas poczuł moją krew. Objęłam go mocno i położyłam jego głowę na swoim ramieniu. Długo trwało zanim się ruszył i przylgnął do rany. Jednak wypił krew i z ulgą zaobserwowałam, że jego tętno powoli wraca do normy. Położyłam go z powrotem na łóżku i poszłam do łazienki po ręczniki, które nawilżyłam. Wytarłam całą krew z Lucasa i ściągnęłam z niego zakrwawione ubrania. Przebrałam go z pomocą brata a także zmieniliśmy na czystą pościel. Położyłam się obok nieprzytomnego Lucasa i wtuliłam się w jego bezwładne ciało.
- Inez on niedługo zginie. - westchnął Devon z rezygnacją.
- To zginie przy mnie. - przyznałam cicho, wtulona w chłopaka.
( Lucas? )

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz