środa, 16 października 2013
Od Amanty - C.D Danny'ego
Oboje się roześmialiśmy a ja dopiero wtedy założyłam szpilki.
- Chodźmy na chwilę do mnie. - poprosiłam z uśmiechem. Danny spojrzał na mnie rozbawiony ale nic nie powiedział. Poszliśmy do mojego pokoju a ja prędko założyłam podwiązkę, za którą wsunęłam dwa drobne sztylety.
- Czy Ty zawsze musisz być uzbrojona? - roześmiał się a ja skinęłam głową
- To zapamiętałam z dzieciństwa. A jeśli napadają cię starsi chłopacy, kop w krocze i łap za kark. Działa za każdym razem. - zaśmiałam się pod nosem widząc minę Danny'ego - Chodźmy na spacer. A potem zaprowadzę Cię w końcu na zajęcia. - uśmiechnęłam się. Wyszliśmy z budynku i ruszyliśmy dziedzińcem. Zatrzymaliśmy się przy fontannie i usiedliśmy na niej. Położyłam głowę na ramieniu Danny'ego i rozejrzałam się.
- Czemu tu jest tak pusto?
- Wampiry są już na zajęciach a ludzie zapewne w swoich pokojach albo jak to w przypadku dziewczyn polują na wampiry. - zaśmiał się a ja klepnęłam go w brzuch.
- Niech mi tylko jakaś zacznie polować to jej pokarzę. - prychnęłam drwiąco. Danny spojrzał na mnie rozbawiony i objął mnie ramieniem. Po kilku minutach rozmowę przerwał nam jakiś chłopak.
- Blake. - westchnął Danny.
- Kto? - spytałam wbijając wzrok w wampira.
- Nowy prefekt. Odkąd Lucas się przemienił szkoła potrzebowała zastępstwa.
- I niedługo będzie potrzebowała kolejnego. - zauważyłam z rozbawieniem. Chłopak podszedł do nas i zlustrował mnie wzrokiem co bardzo mnie zirytowała, gdyż wciąż miałam na sobie szpilki i sukienkę od Danny'ego.
- Na zajęcia. - burknął chłopak. - A Ty mogłabyś iść do swojego pokoju. - prychnął. Spojrzałam na niego spode łba.
- Uważaj co mówisz i do kogo. - syknęłam. - To, że jestem z wampirem nie znaczy, że pozwolę aby ktoś mi rozkazywał.
- Zobaczymy. - uśmiechnął się drwiąco.
- Ciekawe kogo przyjmą na moje zastępstwo. Równie jakiegoś półgłówka? - syknęłam patrząc na chłopaka. - A myślałam, że to wampirów nienawidzę. - burknęłam pod nosem na co Danny się roześmiał.
- Nie ma to jak kłótnia prefektów. - przyznał rozbawiony.
- Ty też jesteś. - zaczął chłopak a ja uśmiechnęłam się niedbale.
- Owszem. Ale wkrótce spasuję. - zapewniłam. Chłopak machnął lekceważąco rękę i ruszył w stronę grupki dziewczyn, które niemal piszczały z podekscytowania.
( Danny? )
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz