- A to za co? - zapytałem zaskoczony
- A musi być za coś?
- Tak bez powodu? - zdziwiłem się sięgając ręką po poduszkę
- A nie może? - zaśmiała się
- To w takim razie - rzuciłem w nią poduszką
- Ej - zaczęła szukać poduszki którą przed sekundą rzuciłem
- Tego szukasz? - pomachałem ją jej przed oczami
- Dokładnie - uśmiechnęła się i wyrwała mi ją z ręki
Rzuciła poduszką po raz kolejny. Przewaliłem się na bok i podniosłem głowę by ocenić czy nie planuje uderzyć drugą
- A teraz pora na broń doskonałą - powiedziałem z uśmiechem
- Na co.. - urwała bo w tym samym czasie zacząłem ją łaskotać - Jak zwykle obezwładnia ofiarę - wybuchnąłem śmiechem
(Inez?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz