wtorek, 15 października 2013
Od Inez - C.D Lucasa
Spojrzałam na niego i uśmiechnęłam się słabo. Podciągnęłam się aby usiąść i oparłam się plecami o ramę łóżka.
- Mogło być gorzej. Tylko nie rozumiem, czemu wszyscy uwzięli się na moje nogi. Aż takie są okropne? - roześmiałam się.
- Nie powiedziałbym - przyznał z szerokim uśmiechem Lucas i usiadł obok mnie. Uśmiechnęłam się i oparłam głowę o jego ramię.
- Mamy dwie opcje. Wracamy jutro do akademii i znosimy nauczycieli. Albo zostajemy tutaj i czekamy na wymordowanie Nicka i Kathe... - westchnęłam.
- Mordowanie mi się zbytnio nie podoba, ale i tak jest to lepsze wyjście niż oglądanie Twojego brata. - przyznał a ja się roześmiałam.
- Nie jest taki zły. Powinieneś mu dziękować. - zaśmiałam się.
- Z czego?
- Z tego, że mnie uratował i że kazał Ci ze mną jechać. - uśmiechnęłam się i pocałowałam go w policzek.
- No może... - uśmiechnął się szeroko a ja zaśmiałam się pod nosem. Objęłam go w talii i przytuliłam się do niego. Jednak poczułam jakąś nierówność.
- Co Ty tu masz...? - spytałam podejrzliwie, przesuwając dłonią po jego brzuchu i boku.
- Nic. - zapewnił szybko. Pokręciłam przecząco głową i złapałam za krańce jego bluzy. - Inez nie...
- Lucas! - zawołałam oburzona. Chłopak westchnął zrezygnowany a ja podniosłam jego bluzę i spojrzałam na gruby bandaż, ciasno owinięty wokół jego ciała. - Co się stało?
- Nic. - powiedział spokojnie, a ja zobaczyłam czerwoną obwódkę wokół jego postaci.
- A tak na prawdę?
- Ja nie kłamię. - oburzył się.
- Przecież widzę. - prychnęłam. - Co się stało? - powtórzyłam a chłopak westchnął ciężko. - To Nick, tak? Tam samo jak cała reszta? - spytałam. Nie uzyskałam odpowiedzi ale wiedziałam, że mam rację. - Czemu mi nie powiedziałeś?
- Nie widziałem potrzeby. - przyznał a ja pokręciłam zrozpaczona głową wiedząc, że mówi prawdę. Przesunęłam się bliżej niego i przerzuciłam włosy na jedną stronę.
- Ugryź mnie. - powiedziałam spokojnie chociaż pewnie.
- Że co? Nie mam zamiaru...
- Pij.! - krzyknęłam i spojrzałam w jego oczy. - Jesteś ranny. Przeze mnie. Nie powinnam Cię tu wozić a tym bardziej prowadzić do domu Nicka i jego rodziców. - zauważyłam smutno. - Więc teraz znowu się dla mnie poświęcisz i mnie ugryziesz. - powiedziałam w końcu, przysuwając się bliżej niego.
( Lucas? )
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz