- Może rzeczywiście tak było - uśmiechnąłem się
- Pewnie - ziewnęła
- Może się prześpisz?- zapytałem
- Nie, nie jestem śpiąca
- Może lepiej sprawdzę co u Devona czy pozbył się ciał, może przyszedł żeby mu pomóc?
- Możliwe - powiedziała
- Zaczekasz tu na mnie? - zapytałem spoglądając się jej w oczy
- No dobrze - powiedziała ociągając się
- Za chwilkę wrócę - pocałowałem ją i wstałem z łóżka.
Wyszedłem na korytarz i zastałem Devona wychodzącego ze swojego pokoju. Ubranie miał poplamione ich krwią
- Pozbyłeś się ich? - zapytałem po chwili
Chłopak zatrzymał się i spojrzał w moją stronę
(Devon?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz