- Tak, już jestem gotowy
- To ja tylko pójdę się spakować i zaraz wrócę - powiedziała Inez z uśmiechem na twarzy
Po kilku minutach wróciła. Usiadła znów na krześle
- To za pięć minut idziemy - wyjaśniła
- Dobra - przyznałem i poszedłem jeszcze do pokoju po Sejmitar by o nim nie zapomnieć. Wziąłem plecaki oraz schowałem broń. Wróciłem do kuchni i zastałem żegnające się koleżanki
- Daj ja to wezmę - powiedziała Inez sięgając po plecak
- Daj spokój - powiedziałem idąc w stronę drzwi
Pożegnaliśmy się i wyszliśmy.
[...] Dotarliśmy na dworzec. Po chwili ruszyliśmy w stronę miasta. Podróż trwała kilka godzin aż w końcu dotarliśmy. Gdy się zatrzymaliśmy ujrzeliśmy już samochód oraz Devon'a
- A skąd on tym razem wziął...
- Nie pytaj - ostrzegła
Wsiedliśmy do samochodu
- Cześć braciszku - powiedziała przytulając go
- Stęskniłaś się? - zapytał przekręcając kluczyki w stacyjce
- Trochę - przyznała - Wieczorem ci wszystko opowiem
[...] Wjechaliśmy na teren akademii i się zatrzymaliśmy. Wysiadłem i wziąłem plecak
- Później do ciebie przyjdę - powiedziała Inez zamykając drzwi
- Nie, teraz chciałbym się przespać i ...
- To przyjdę za dwie godziny - uparła się
- Możesz odwiedzić mnie jutro - uśmiechnąłem się i ruszyłem w stronę swojego pokoju
Rzuciłem plecak na podłogę i opadłem zmęczony na łóżko. Nawet nie zauważyłem kiedy usnąłem. Obudził mnie znów duszący kaszel. Po chwili usłyszałem pukanie do drzwi. Sądziłem że to Inez lecz myliłem się. Do pokoju wszedł Devon z lekkim uśmieszkiem na twarzy. Podszedł do okna i oparł się o parapet.
- Słyszałem że było wesoło - powiedział
- Czego chcesz? - wydusiłem
- Przyjść sprawdzić jak się czujesz - wyjaśnił - Inez właśnie poszła na zajęcia. Dyrektor ma ogłosić coś bardzo ważnego więc każdy musiał się zjawić - westchnął - Ale mnie nudzą jego wykłady, za godzinę pewnie skończy - ciągnął dalej - Szkoda ze mój plan do połowy się wypełnił...
- Jaki plan.. - urwałem bo mi przerwał
- Ten że miałeś zginąć - zaśmiał się
- Już niedługo - zapewniłem
- Inez coś wspominała żebym do ciebie zajrzał bo podobno martwi się o ciebie, wiesz o co może jej chodzić? - zapytał
- Nie - warknąłem i podniosłem się siadając na krawędzi łóżka
- Szkoda, wspominała coś o postrzale i .. - podszedł bliżej łapiąc mnie za bluzkę i lekko podciągając - mówiła prawdę - dokończył przyciskajac bok
Lekko się skrzywiłem i zacisnąłem zęby. Spojrzałem na chłopaka który wciąż się uśmiechał
- Przestań - warknąłem
- Czyli niedługo zdechniesz - powiedział ochodząc o krok do tyłu - Chyba że...
- Nie, nie musisz się bać że zrobię Inez krzywdę - zapewniłem - Nie mam zamiaru jej ugryźć
- I bardzo dobrze - powiedział odsuwając się znów pod okno
- Czego jeszcze chcesz?
- Popatrzeć jak zdychasz - powiedział wskakując na parapet - Może zdechniesz za kilka godzin, góra dzień
- I będziesz tu tak sterczeć ? - zapytałem dusząc się od kaszlu
- Jak widać długo nie będę musiał czekać - zaśmiał się spoglądając na mnie - Od kiedy plujesz krwią?
- A co cię to obchodzi! - warknąłem wycierając usta
- Wtedy będę mógł oszacować za ile cię już nie będzie
- Szybciej niż ci się wydaje
- Chętnie pomógł bym ci umrzeć ale Inez by mnie chyba rozniosła - przyznał - Jedynym wyjściem by nie pić krwi Inez jest..
- Wiem co chcesz powiedzieć - przyznałem osuwając się na łóżko i kładąc głowę na poduszkę - Jestem strasznie zmęczony - westchnąłem - Podaj mi go.. - zacząłem wskazując sztylet leżący na biurku
Chłopak spojrzał w tamtą stronę i się uśmiechnął. Domyślił się o co chodzi.
- Jednak nie jesteś aż taki głupi - uśmiechnął się zeskakując i podchodząc do biurka. Wziął sztylet i obejrzał go.
- Całkiem fajny - stwierdził i podał mi go
- Chętnie bym cię nim zabił...
- A dlaczego tego nie zrobisz? - spytał zaciekawiony
- Bo jesteś bratem Inez, jej jedyną rodziną, nikogo innego nie ma
- A od kiedy troszczysz się.. - urwał
- Mam do ciebie tylko jeszcze jedną prośbę - wydyszałem zaciskając rękojeść
- Jaką? - zapytał - Chyba mógł bym spełnić twoje ostatnie życzenie - uśmiechnął się
- Dopilnuj aby Inez dziś tutaj nie przyszła - powiedziałem - Nie chciałbym aby...
- Rozumiem - spoważniał oglądając się za siebie
- Gdy będzie po wszystkim powiedz je jeszcze że bardzo ją kocham. Nie mogłem pozwolić na to by ona z mojego powodu cierpiała
- Powiem - zapewnił - Ja już pójdę - powiedział oglądając się przez ramię
Devon wyszedł z pokoju. Na korytarzu słychać już tylko były jego kroki. Po moim policzku spłynęła łza. Żałowałem że nie mogłem zobaczyć po raz ostatni Inez. Gdyby się dowiedziała co chcę zrobić by nigdy na to nie pozwoliła. Teraz przynajmniej nie mogła nic zrobić. Spojrzałem na ostrze które błyszczało w świetle lampki. Przyłożyłem go między żebra . Już nic by mi nie pomogło. Głowa strasznie mi pękała a rana co jakiś czas piekła. Ręka zaczęła mi drżeć a po chwili wypuściłem sztylet z dłoni. Odetchnąłem i próbowałem się opanować. Sięgnąłem jeszcze raz po ostrze które leżało przy mnie. Zacisnąłem mocno dłoń na rękojeści by go znów nie puścić. Poleżałem przez chwilę tępo wpatrując się w sufit. Zaczęło kręcić mi się w głowie. Nie zdałem sobie sprawy że znów usnąłem. Spojrzałem szybko na zegarek. Lekcja miała się skończyć za pięć minut. A co jeśli Devon nie przekona Inez? Złapałem mocno sztylet . Na początku poczułem ciepłą ciecz spływającą po boku gdy tylko sztylet przeciął skórę. Zamknąłem oczy i pomyślałem jak to było za pierwszym razem gdy ją spotkałem. Stała w parku i bawiła się ogniem. Nieco się wystraszyła gdy mnie zobaczyła. Widywałem wampiry na co dzień i umiałem rozpoznać każdego kto jest człowiekiem czy wampirem. Uśmiechnąłem się sam do siebie dotykając palcami ślady po jej kłach
- Przynajmniej się na coś przydałem - pomyślałem
(Inez?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz