- Dziękuję - powiedziałem
- Nie ma za co - uśmiechnęła się
- Teraz jesteśmy kwita - zauważyłem
- Co?
- Ja uratowałem ci kiedyś życie a teraz ty mi
- Rzeczywiście - zauważyła
- Może już wyjdziemy? Chyba że chcesz to sobie tak posiedzieć do rana
- Nie, niekoniecznie, możemy wyjść
Wstałem i podałem jej rękę. Z naszych ubrań kapała woda. Rozejrzałem się po okolicy. Kilka wampirów zmierzało w stronę akademika gdyż kończyły się lekcje
- Troszkę zimno - stwierdziłem gdy wyszliśmy z fontanny
- W końcu mamy już jesień - uśmiechnęła się
- Rzeczywiście - przyznałem - Odprowadzić cię? Chyba że sobie jeszcze porozmawiamy
(Amanta?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz