Spojrzałam na niego i uśmiechnęłam się.
- Możemy też pogadać u mnie w pokoju. - zauważyłam.
- Też racja. - uśmiechnął się i ruszyliśmy do akademika, od razu kierując się do mojego pokoju. Gdy szliśmy wszyscy się na nas patrzyli i coś szeptali. W końcu nie wytrzymałam i spojrzałam na Danny'ego
- Czy to aż taka sensacja, że człowiek i wampir się dogadują? - spytałam w końcu.
- Tak, jeśli człowiek wampirów nienawidzi. - zauważył a ja przewróciłam oczami.
- Ty nie jesteś prawdziwym wampirem. - zauważyłam i uśmiechnęłam się.
- Jak to nie jestem? - spytał z oburzeniem a ja się zaśmiałam
- Po prostu. Nie jesteś normalnym wampirem. Nie gryziesz ludzi, nie owijasz sobie dziewczyn wokół palca aby potem zjeść je na kolację. - zaśmiałam się.
- A skąd wiesz, że tak nie robię? - spytał gdy weszliśmy do mojego pokoju.
- Bo wiem. Inaczej już dawno być mnie ugryzł. - zauważyłam z uśmiechem.
( Danny? )
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz