środa, 9 października 2013

Od Amy - C.D Devon'a


Przez kilka minut siedziałam w bezruchu nie zwracając na nikogo uwagi. Ocknęłam się dopiero gdy Devon się do mnie odezwał.
-Dobrze się czujesz? -szepnął.
-Tak, tak -wyjęłam z torby zeszyt i ołówek.
-Dzięki, że mi pomogłeś, wtedy na początku lekcji.
-Nie ma sprawy -uśmiechnął się.
Naszła mnie chęć na rysowanie, od razu zaczęłam szkicować. Devon spojrzał na to co robię kontem oka, później usiadł przodem do mnie (bok do przodu sali).
-Co rysujesz? -przybliżył się.
-Nic, nie twoja sprawa -odruchowo zasłoniłam dłońmi rysunek.
-No pokaż...
-Jeszcze nie skończyłam, zresztą i tak by Ci się nie spodobało.
-A skąd to wiesz?
-Jestem wieszczką, zobaczysz jak skończę.
-Jesteś strasznie uparta -usiadł prosto.
-Ha i kto to mówi -zaśmiałam się cichutko.
Zaczęłam rysować dalej, przed końcem lekcji udało mi się go skończyć. Nie chciałam pokazywać rysunku Devonowi, bo on (rysunek) przedstawiał właśnie jego...

<Devon?>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz