środa, 9 października 2013

Od Amanty - C.D Danny'ego


- W wampirach? - spytałam i westchnęłam - Chyba nic...
- Widzisz. - zauważył od razu
- Oprócz... - przerwałam mu z uśmiechem. - Nocnych spacerów.
- Ty też możesz spacerować w nocy. - zauważył - Ciągle tak robisz.
- A potem przesypiam pół dnia na lekcjach. - roześmiałam się. - Krwiopijca nie musi patrzeć na to, czy będzie spał w dzień czy też nie. I tak i tak prześpi pół dnia i już. - zauważyłam.
- Tylko to Ci się podoba w wampirach? - spytał z niedowierzaniem.
- Chyba tak. - przyznałam szczerze.
- A we mnie? - spytał po chwili, co kompletnie zbiło mnie z tropu.
- Słucham?
- Miałaś powiedzieć co Ci się najbardziej podoba w wampirach i we mnie. - zauważył z szerokim uśmieszkiem.
- Myślałam, że zapomniałeś. - zaśmiałam się.
- Nie ma takiej możliwości. - uśmiechnął się szeroko. - Czekam... - powiedział wyczekująco a ja westchnęłam.
- Więc... Chyba najbardziej to, że mnie nie ugryzłeś jeszcze. - roześmiałam się a Danny przewrócił oczyma. - To, że przy mnie jesteś szczery i otwarcie mówisz o przeszłości. - przyznałam już poważniej. - Że usiłujesz mnie zabrać na spotkanie ze swoim dziadkiem, którego sam się boisz.- zaśmiałam się pod nosem. - Że przez Ciebie, przestaję się Was bać.
- Przeze mnie czy raczej dzięki mnie? - spytał z uniesionymi brwiami.
- Przez Ciebie. - odparłam z uśmiechem. - Gdyby nie Ty, byłabym skłonna wciąż zabić każdego. - uśmiechnęłam się.
- A teraz nie? - spytał zaskoczony.
- Nie. Ciebie już bym chyba nie mogła zabić. - mruknęłam pod nosem i westchnęłam ciężko. - Poza tym, jesteś inny. - przyznałam i spojrzałam w końcu na niego. - Nie jesteś jak inni krwiopijcy.
- Bo jestem wyjątkowy. - zauważył z uśmiechem a ja się roześmiałam.
- Tak. W to zdecydowanie nie wątpię. - zaśmiałam się i spojrzałam na niego. - Czemu w ogóle wciąż się ze mną spotykasz? - spytałam w końcu.
( Danny? )

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz