- Już tak nie myślę - powiedziałem po chwili - Wcale was nie nienawidzę - przyznałem - Tylko wtedy na początku nie mogłem się z tym uporać... Teraz gdy minęło tyle czasu uważam że dobrze postąpiłaś
- Naprawdę? -zapytała
- Tak i dziękuję - powiedziałem patrząc się na nią - Dzięki tobie żyję - zauważyłem
- Przecież to nie prawda...
- Uratowałaś mnie przed Devonem z dwa lub więcej razy, przed bestią w którą miałem się zamienić
- Byłam ci to wszystko winna..
- Nie prawda - potrząsnąłem głową - To ja ci byłem coś winien. Teraz chciałbym ci coś powiedzieć lecz nie chciałbym byś mnie znienawidziła - odparłem patrząc się w podłogę
(Inez?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz