- A ciebie by nie podkusiło by mnie zabić? - zapytałem patrząc jej w oczy
Ona w ogóle nie odpowiedziała tylko wybuchła śmiechem
- Nie, nie zabiłabym cię - odparła - Chyba że... - zaczęła
- A jednak - powiedziałem przewracając oczami
- Chyba że byś coś zrobił, co by mnie bardzo zdenerwowała lub.. - zaczęła
- Już nie nawymyślaj - uciąłem - Dla ciebie dobre by było gdybym siedział w jednym pokoju a od czasu do czasu pił krew butelkowaną
- Dobry pomysł, ale znając ciebie nie wysiedzisz w miejscu - zauważyła
- Tego nie możesz wiedzieć
- Owszem, mogę i wiem to - uśmiechnęła się - Nie trzeba długo czekać aż znów wpakujesz się w jakieś kłopoty
- Nikt ci nie każe mnie ratować - burknąłem
(Inez?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz