niedziela, 6 października 2013

Od Inez - C.D Lucasa


- Właśnie widać, jak nic się nie stało. - prychnął Devon. Przewróciłam oczami i spojrzałam na brata
- Nie marudź. - burknęłam. Pomóżcie mi dojść do pokoju. - poprosiłam cicho i zerknęłam na Lucasa.
- Zaniosę Cię. - zawyrokował Devon, który od razu się podniósł z ławki i wziął mnie na ręce.
- Mogę iść. Chodziło mi tylko...
- Wiem. - przerwał mi spokojnie i ruszył w stronę mojego pokoju. Zerknęłam przez ramie Devon'a na Lucasa, który wciąż stał oparty o drzewo.
- Chodź. - powiedziałam spokojnie. Spojrzał na mnie nie zrozumiale a ja skinęłam głową w stronę akademika - Chodź do mojego pokoju. Opatrzę Ci ten policzek. - powiedziałam i uśmiechnęłam się słabo. Devon mnie podrzucił delikatnie za co dostał w ramię. Z rozbawieniem zaniósł mnie do mojego pokoju i posadził na moim łóżku. Lucas usiadł na krześle, przy biurku. Brat poszedł po apteczkę i już chciał zaczął opatrzyć mi ranę gdy zabrałam nogę.
- Zapomnij. - prychnęłam, gdy spojrzał wymownie na moje spodnie.
- Inez....
- Nie ściągnę ich! - zawołałam oburzona.
- Inaczej jej nie opatrzę. - powiedział surowo.
- Nie musisz. Sama sobie poradzę. - prychnęłam i złapałam za apteczkę. Wyciągnęłam z szafy krótkie spodenki i poszłam do łazienki. Ściągnęłam spodnie i rzuciłam je na podłogę wiedząc, że będę musiała je spalić. Gdy spojrzałam na łydkę aż zachłysnęłam się z przerażenia. To co widziałam na początku było zaledwie częścią całości. Niemal cała łydka była we krwi, rozszarpana i zakażona. Chciałam napiąć mięśnie aby zobaczyć, czy są uszkodzone, ale wywołało to tylko okropny ból. Zacisnęłam zęby i zadrżałam. Po chwili zaczęłam ją oczyszczać, co trochę potrwało. Na końcu przyłożyłam gazę i owinęłam od kolana niemal po kostkę bandażem. Wyszłam z łazienki w krótkich spodenkach i z apteczką w ręce.
- Gdzie Devon? - spytałam zerkając na niego.
- Przed chwilą wyszedł. - przyznał spokojnie. Westchnęłam pod nosem i postawiłam apteczkę na biurku. Wyjęłam wacik nasączony spirytusem i przesunęłam po policzku Lucasa, który nabrał gwałtownie powietrza, dy tylko alkohol dostał się do rany.
- Przepraszam. Wiem, że boli. - powiedziałam i westchnęłam - Ale trzeba to odkazić. Nie wiadomo co robiły wcześniej. - wyjaśniłam w końcu i gdy już oczyściłam rankę, zakleiłam ją plastrem.
- Nie było trzeba. - zauważył spokojnie chłopak.
- Wolę mieć pewność, że nic się nie wda. Żadne zakażenie ani nic. - przyznałam szczerze i schowałam apteczkę. Usiadłam na łóżku i zerknęłam na swoją nogę. - Tak poza tym, dzięki, że tam mnie broniłeś. - powiedziałam i spojrzałam na chłopaka.
( Lucas? )

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz