sobota, 5 października 2013

Od Inez - C.D Lucasa


- Nie wiem.... Chyba tak. - mruknął i wbił spojrzenie w bestie, leżące w krzakach.
- Już wiesz, dlaczego nie miałam zamiaru się zostawiać? Były dwa wyjścia. Albo zmieniłbyś się w takie coś. - powiedziałam wskazując na poziom E - albo zostałbyś przez nich pożarty.
- Nie wiem co byłoby gorsze. - burknął. - Ugryzienie przez wampira czy przez... - urwał i wzdrygnął się. Spojrzałam na niego rozbawiona i opuściłam nogi. Gdy wstałam, zachwiałam się i poczułam kujący ból w prawej łydce. Zerknęłam na nią i dostrzegłam ślady pazurów. Westchnęłam pod nosem i podeszłam powoli do Lucasa i zerknęłam na nie.
- One nie mają endorfin, które są odpowiedzialne za... - urwałam nie wiedząc jak to określić.
- Wyduś to z siebie. - mruknął w końcu.
- Ojeju! - zawołałam oburzona. - Za przyjemność, która jest odczuwalna podczas ugryzienia. - burknęłam
- Nic nie czułem, gdy Devon mnie gryzł. - burknął sarkastycznie.
- Bo nie trzeba wydzielać endorfin. One są w ślinie, ale mogą być wstrzymane. - przyznałam i zerknęłam na bestie, które wbiły we mnie wygłodniały wzrok. - One jedynie by Cię rozszarpały na strzępy. - wywnioskowałam. Kilka bestii zerknęła na moją nogę, więc od razu wyjęłam kuleczkę z żelaza, z kieszeni płaszcza i uformowałam szybko coś na wzór podręcznego ostrza ćwiczebnego.
- Nie zaatakują. - zapewnił.
- Nigdy nie masz pewności. - mruknęłam i zerknęłam na trochę poszarpaną łydkę. Już wiedziałam, dlaczego tak kuliły się na ziemi. Tam szybciej docierał do nich zapach krwi...
( Lucas? )

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz