poniedziałek, 14 października 2013

Od Danny'ego - C.D Amanty

- A więc kiedy Łowcy stali pod domem z pochodniami to wtedy twój pradziadek wymyślił genialny plan na pozbycie się ich i wtedy.. - kontynuował
- Śpisz? - zapytałem spoglądając  na dziewczynę która zmrużyła oczy
- Nie, nie wcale nie - zerwała się przebudzona pocierając oczy
- Jak chcesz to się zdrzemnij, obudzę cię kiedy będzie kończył
- A ty nie zaśniesz? - zapytała
- Na pewno nie - powiedziałem
- To obudź mnie za kilka minut
Oparła się o moje ramię i chyba zasnęła
Rozejrzałem się po pozostałych osobach. Niektórzy również ziewali oraz mało co nie zasypiali
- I wiesz co się stało? - nagle podniósł ton patrząc się na mnie wyczekująco
- Yyy... Uratował nasz ród
- Otóż to chłopcze, wtedy gdy zdawało się że nadzieja nas opuszcza jednak się nie poddaliśmy.. - zaczął od nowa
Gdy zaczął opowiadać nową historię która go spotkała pięćdziesiąt lat temu kiwałem się na boki by nie zasnąć. W końcu jednak się poddałem. Oczy same mi się zamknęły
- Pamiętasz swojego pra pra dziadka? - powiedział nadzwyczaj głośno że aż się zerwałem wystraszony
- Oczywiście - powiedziałem pośpiesznie - Nosił zawsze czarny kapelusz - dokończyłem przypominając sobie jego portret
- Dokładnie, to właśnie on poświęcił się by uratować twoją matkę oraz ojca gdy zbuntowani ludzie chcieli ich zabić
- Zabić? - powtórzyłem by przekonać go że słucham całych jego historii
- Tak i to nie był jedyny raz.. - oznajmił - Wtedy  gdy wybuchło powstanie przeciw...
Spojrzałem na zegarek i oszacowałem że siedzimy tu już dobre sześć godzin. Ponownie ziewnąłem i zobaczyłem tylko troje uczniów którzy jeszcze nie spali. Uśmiechali się co chwilę w stronę dziadka a co kilka minut udawali że wychodzą do łazienki.
- Przepraszam dziadku na chwilkę - przerwałem - Odpocznij chwilkę zaraz wracam
Wstałem z krzesła i wziąłem śpiącą Amantę na ręce niosąc do swojego pokoju. Położyłem ją na łóżku i okryłem kocem. Chwilę na nią popatrzyłem a następnie wróciłem by znów słuchać jakże fascynujących historii. Po godzinie w końcu chyba mi już wszystko opowiedział
- To na mnie już pora - powiedział wstając - Odwiedzę cię niebawem
- Liczę na to  -uśmiechnąłem się do niego
- To do zobaczenia - powiedział otwierając szeroko drzwi
Wyszedł na zewnątrz i dopiero teraz przeszedłem całą salę budząc wszystkich po kolei. Uczniowie powstawali z krzeseł i szybkim krokiem udali się do pokoju na wymarzony odpoczynek. Rozejrzałem się jeszcze po pomieszczeniu a następnie poszedłem do siebie. Położyłem się zmęczony obok Amanty i od razu usnąłem
(Amanta?)

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz