środa, 2 października 2013
Od Amanty - C.D Danny'ego
Spojrzałam na niego uważnie i roześmiałam się
- Jesteś najdziwniejszym wampirem jakiego kiedykolwiek spotkałam. - przyznałam
- To chyba dobrze... - zaważył i uśmiechnął się
- Chyba masz rację. - zaśmiałam się i wyciągnęłam dłoń w jego stronę. - Już Ci współczuję kolejnego tygodnia odrabiania lekcji - zaśmiałam się. Chłopak ścisnął dłoń i uśmiechnął się
-Lekcje ominę ale Ty spacerów już nie. - zauważył z ciągłym uśmiechem.
- Nie muszę. Spacery to nic złego. Nawet o późnej porze.
- Nie boisz się, że ktoś albo coś Cię napadnie? - spytał żartobliwie.
- Nie z dwóch powodów. - odparłam pewnie.
- Jaki jest pierwszy?
- Mój sztylet.
- Nie zawsze Cię obroni. - zauważył z uśmieszkiem.
- Dlatego mam drugi...
- Konkretniej. - poprosił a ja uśmiechnęłam się szeroko
- Ciebie. - odparłam jeszcze pewniej niż poprzednio. Danny wybuchł śmiechem.
- Skąd pomysł, że uratowałbym Cię? - spytał i uniósł brwi do góry.
- Już nie raz mnie ratowałeś. - zaśmiałam się - Poza tym, jeśli będzie to jakiś okropny wampir na pewno Cię posłucha. - zaśmiałam się pod nosem.
- Może... - zaczął z rozbawieniem.
- Mylę się? - spytałam udając rozczarowaną. - Nie uratowałbyś mnie?
( Danny? )
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz