niedziela, 30 listopada 2014

Od Danny'ego - C.D Amanty

Obudziłem się wieczorem. Amanta leżała przytulona do mnie, lecz nie spała.
- Już się obudziłaś? - zapytałem z uśmiechem i pocałowałem ją w czoło
- Już dawno - stwierdziła - Zaraz będę musiała iść na lekcje
Spojrzałem na zegarek. Za godzinę miały  się rozpocząć zajęcia.
- Nie boisz się? - zapytałem - tych wszystkich krwiopijców
- Nie - pokręciła głową - Bardziej martwię się o to co założyć by nie stać się ich śniadaniem - dodała ze śmiechem
- Załóż cokolwiek, co ci pasuje - odpowiedziałem - Resztą się nie przejmuj - zapewniłem - Nic ci się złego nie stanie - obiecałem
- Łatwo ci mówić - westchnęła
- Możesz być pewna że nikt cię nie tknie
- Skoro tak mówisz - mruknęła zadowolona i powoli mnie pocałowała a następnie podniosła się z łóżka
- Gdzie się wybierasz?
- Muszę się przygotować - odpowiedziała
- Ale masz jeszcze całą godzinę - mruknąłem ziewając
- Właśnie, to bardzo mało. Daj mi chwilkę
Popatrzyłem się na nią i westchnąłem.
- No dobrze - kiwnąłem głową - Ale zaraz do ciebie przychodzę
Kiwnęła głową i zniknęła za drzwiami. Poszła do swojego pokoju się przebrać. Skorzystałem z okazji i wziąłem zimny prysznic. Sam przebrałem się w czysty strój i po kwadransie znalazłem się pod pokojem dziewczyny. Zapukałem do drzwi. Po chwili mi otworzyła przepasana ręcznikiem.
- Przyjść później? - zapytałem z grzeczności
- Wejdź - powiedziała z uśmiechem - Jeszcze minutka i będę gotowa
- Nie śpiesz cię. Zdążymy spokojnie na lekcję, odprowadzę cię - usiadłem na łóżku by jej nie przeszkadzać.
(Amanta?)

Od Lucas'a - C.D Devon'a

Chwilę się zamyśliłem . Spojrzałem na chłopaka zastanawiajac się nad jego słowami
- Chyba musiałbym ją porządnie wkurzyć by mnie zabiła - stwierdziłem
- A jeszcze tego nie zrobiłeś? - zapytał
- Jak widać nie
- Na jej miejscu sprawiłbym abyś już dawno był trupem
- Niedoczekanie twoje - zaśmiałem się
Wycelował we mnie dwoma nożami. Udało mi się odskoczyć i noże wbiły się w drzewo kilka metrów za mną. Jak robiłem uskok potknąłem się o własną stopę i runąłem na ziemię. Usłyszałem głośny wybuch śmiechu. Podniosłem się do pozycji siedzącej i popatrzyłem na postać
- I czego się śmiejesz? - zapytałem
- Jednak nie jesteś taki zły, jak myślałem. Mógłbyś występować w cyrku
- W duecie z tobą - dodałem - Po prostu chciałem sobie usiąść - wytłumaczyłem - To był najprostszy sposób
- I w kabarecie - dodał ze śmiechem - A nie chciałbyś tak po prostu zwiedzić piekło? Zająłbym się tym od razu, nawet byś nie poczuł
- Nie szwagierku - pokręciłem głową - Piekło jeszcze na mnie musi poczekać - stwierdziłem - Teraz jeszcze mam po co żyć - uśmiechnąłem się
Wstałem z ziemi i wytrzepałem ubranie. Odwróciłem się i przeszedłem parę kroków. Podszedłem do drzewa, gdzie widniały wbite w drzewo noże.
- Świetnego masz cela - przyznałem wyciągając ostrza
(Devon?)

Od Lucas'a - C.D Inez

- Ale musisz przyznać że impreza od razu by się ożywiła. Te latające noże.. skoki przez stoły - zacząłem sobie to wyobrażać
- I ja jako tarcza? - podsunęła
- Ależ skąd! - zawołałem od razu - Nie chcę abyś ucierpiała tak jak ostatnio broniąc mnie przed nożem
- Ale nic mi się nie stało - zauważyła - Małe rozcięcie..
- Dla ciebie to zawsze jest tylko małe - zaśmiałem się - Nie powinnaś się tak nigdy narażać, zrozumiano? - popatrzyłem na nią
- Tak - powiedział - A teraz się jakoś uśmiechnij bo za poważnie wyglądasz
- Ty też trochę posmutniałaś - zacząłem ją łaskotać a ta się zaczęła śmiać i wyrywać
- Już! - zawołała - Proszę, przestań
- Obiecasz że teraz będziesz ostrożniejsza i nie będziesz wdawała się w kłopoty? - zapytałem przestajac już ją łaskotać
- Prędzej ciebie się to tyczy - zauważyła powstrzymując się od śmiechu- To ja ciągle muszę cię ratować
- Robię to specjalnie - zamyśliłem się - Po prostu uwielbiam jak się mną opiekujesz i zajmujesz - zaśmiałem się szeroko
(Inez?)

Od Will'a - C.D Jez

- I co o tym sądzisz? - zapytała radośnie
- To jakaś grubsza sprawa - stwierdziłem czytając od nowa każde zdanie - Nie wiem co o tym sądzić - westchnąłem
- Ale co to może oznaczać że pochodzi od najstarszego rodu rodziny królewskiej?
- To że jesteś królewną - zaśmiałem się ale zaraz mnie zganiła
Popatrzyłem chwilę w kartkę zastanawiając się
- No cóż - westchnąłem - Wiadomo ci czy twoi przodkowie nie byli z takiej właśnie rodziny? - popatrzyłem na nią, gdyż nie miałem już żadnego pomysłu - Taki symbol nie bierze się przecież znikąd. Dlaczego ten przedmiot ukrywała ta rodzina? Wiesz coś na ten temat? Cokolwiek?
(Jez? )

Od Shiteru c.d Tai

Dziewczyna poszła a ja odszedłem do pokoju, spakować plecak.
Zawczasu zabukowałem bilet przez internet.
Spakowałem do plecaka mało rzeczy, w niedzielę wieczorem zamierzałem wrócić, więc wrzuciłem tylko niezbędne rzeczy typu portfel paszport...
Dwie godziny później wymknąłem się i poszedłem na postój taksówek, by pojechać na lotnisko.
Gdy byłem już na lotnisku, poszedłem załatwić odprawę i w ogóle.
po pół godziny wsiadłem do samolotu.
Czekała mnie pięciogodzinna podróż, podczas której usnąłem. Obudziłem się, gdy zostało koło dwóch godzin lotu, podczas których wynudziłem się po wsze czasy.
Było to bardzo miłe uczucie, gdy moje stopy dotknęły ziemii.
Spojrzałem na zegarek.- była 6 rano.
Słońce już wzeszło.
Welcome to Cleaveland pomyślałem.
Nie mogłem powstrzymać radości, gdy szedłem z małego lotniska na szosę.
Znałem te miejsca. Niejednokrotnie przemierzyłem je na rowerze z Jez.
Skierowałem się na północ.
Złapałem stopa który podrzucił mnie do centrum.
Wszystko było tak jak kiedyś. Tylko ludzie... wszędzie goniący.
Nie wielu siedziało w kawiarni "pod Bzem"-ulubionej mojej i Jezebel.
Szedłem dalej oglądając witryny sklepowe.
Skręciłem w lewo w ulicę, która prowadziła na obrzeża. Do domu gdzie kiedyś mieszkałem.
Było tu trochę parno.
Po pół godziny marszu w końcu dotarłem na przedmieścia.
Jeszcze tylko chwila i ujrzę ruiny.
Wszystko we mnie drżało. Bicie serca przyśpieszone...
I ujrzałem. Tak samo jak po pożarze.
Tylko wszystko było zarośnięte.
Wyrwałem trochę tej trawy, odkrywając klapę w podłodze, która prowadziła do piwnicy.
Pociągnąłem ale nie chciała się otworzyć.
Wyciągnąłem z plecaka linę zakupioną po drodze w sklepie i przywiązałem do uchwytu i pociągnąłem mocno. Klapa ustąpiła.
Przede mną ukazał się czarny otwór.
Włączyłem latarkę i zszedłem po schodach w dół.
Wszędzie był kurz i pajęczyny. Półki zastawione  były różnościami
Skierowałem się tam gdzie zamierzałem od początku.
Pod ścianę, gdzie znajdował się wiecznie zamknięty kufer. Nie wolno było go nam otwierać.
Tu znajdowała się zagadka.
Wyważyłem wieko skrzyni.
Ustąpiło a ja się zmęczyłem.
w środku znajdowała się gruba tkanina którą wyjąłem. a pod nią masa zdjęć włożonych tu luzem.
I klucz... tego szukała Jez. I jest potrzebne do medalionu.
Wziąłem te wszystkie pamiątki i włożyłem do plecaka.
Razem z kluczem. Wyszedłem z piwnicy i zatrzasnąłem wieko.
Teraz wystarczy wrócić na lotnisko i złapać najwcześniejszy samolot.
W drugą stronę nie było łatwo.
Po drodze spotkałem nieprzyjemnego człowieka, który wyskoczył przede mną obnażając się.
Jeszcze mi tego brakowało.
Jakoś uciekłem.
ale nadal do lotniska zostało 5000 metrów.
Trochę się zejdzie.
Byłem wyczerpany drogą.
Ale dotarłem po dwóch godzinach a samolot był dopiero za 3 godziny.
Musiałem czekać na lotnisku.
Żmudnie i monotonnie. Miałem zadzwonić do Tai jak tylko wyląduje, ale wyleciało mi to z pamięci więc zadzwoniłem teraz.
Odebrała po czwartym sygnale.
Zapewniła mnie że Jez nie wie że mnie nie ma.
Po krótkiej rozmowie rozłączyłem się.
Została godzina do odlotu, szybko minęła.
Przeszedłem przez odprawę i wsiadłem do samolotu.
Kolejne pięć godzin.
Dotrę dopiero w środku nocy.
Całą podróż przespałem a gdy wyszedłem z samolotu byłem szczęśliwy.
Wstąpiłem do czynnego całą dobę baru na kawę.
I poszedłem do akademii. Było cicho wszędzie.
Brama była zamknięta, musiałem czekać aż godzinę by wyszedł stróż i wtedy się przemknąłem do okna mojego pokoju, które zostawiłem otwarte.
Wpakowałem się do środka i je zamknąłem.
Rzuciłem się spać na łóżko w ubraniu i spałem jak zabity.
Dopiero o 15 się obudziłem. Była już niedziela.
Wziąłem prysznic i się przebrałem by nie było podejrzeń.
Zadzwoniłem po Tai.
-oto co znalazłem-powiedziałem wysypując zawartość plecaka na łóżko.
Zdjęcia, listy i klucz znalazły się na pościeli.

[Tai?]

Od Sakury C.D. Blake'a

Patrzyłam oniemiała na piękną drobną polankę, która jedynie otaczała cudowne centrum całego widoku - drobny, szumiący mały wodospadzik, wpadający w małe jeziorko, które i tak rozpływało się na boki tworząc rzekę.
Dopiero po chwili oderwałam wzrok i spojrzałam na chłopaka.
- Tu jest naprawdę ślicznie - wyznałam cicho.
- Wiedziałem, że Ci się spodoba - uśmiechnął się szeroko.
Posłałam mu nieśmiałe spojrzenie i podeszłam bliżej na skałki uważając, aby nie podeptać kolorowych, rozkwitających kwiatów i kucnęłam na jednym z kamieni, mocząc dłonie w orzeźwiającej wodzie...

(Blake?)

Od Jez c.d Willa

-nic o tym nie wiem. To wszystko jest pokręcone. Ale chciałabym, żeby się to wyjaśniło.-powiedziałam.
Położyłam się na łóżku.
Musiałam jakoś się zachować.
Z dokumentów nic nie zniknęło...
Ale musiałam się zastanowić, jak zdobyć klucz i odzyskać medalion.
Ale skoro nie widziałam tamtej dwójki, to nie rozpoznam ich.
Postanowiłam działać gdy coś się jeszcze wydarzy.
-idę do biblioteki-oznajmiłam nagle Willowi, wpadając na pomysł.
Nigdy nie zastanawiałam, się, co może oznaczać ten symbol róży na medalionie, i co oznaczało, że był jedynym egzemplarzem.
Wyszłam z mojego pokoju z torbą na ramieniu, zostawiając go w moim pokoju, może nie nabałagani za mocno.
Otworzyłam mosiężne drzwi biblioteki, i weszłam do środka.
Zostawiłam na miejscu torbę i zaczęłam krążyć wśród rzędu półek




Nigdzie nie mogłam znaleźć nic o symbolice. Przyświecałam sobie  świecą, bo do biblioteki sączyło się światło z oddalonego okna.
w końcu znalazłam odpowiednią półkę i wybrałam z pięć opasłych tomów.
Usiadłam przy stoliku. W pierwszych trzech nie znalazłam nic.
W końcu zabrałam się za tom z niezbyt obiecującym tytule "Historia symboli najstarszych rodów królewskich"
Nie wiem czemu wzięłam tę księgę.
Wertowałam stronice przyglądając się każdemu symbolowi i aż zamarłam w połowie.
Róża. Rubinowa.
Pod symbolem była krótka notka

Rubinowa róża jest symbolem najstarszym, sięgającym aż 1200 lat wstecz symbolem królewskim.
Jest on zawsze widoczny na przedmiocie należącym do rodziny królewskiej który przechodzi z pokolenia na pokolenie. 
Jest tylko jeden jedyny egzemplarz tego oto przedmiotu, lecz nikt nigdy nie wiedział, czym jest ten przedmiot. nigdy go nie znaleziono a ród dobrze go ukrywał

Czytając to zamarłam.
Pisano że nie znaleziono przedmiotu, ale róża była dokładnie odwzorowana.
Zamknęłam książkę i pobiegłam do Willa.
Zapamiętałam oczywiście stronę
Wparowałam do jego pokoju.
-Will znalazłam!!!-wykrzyknęłam.
-co znalazłaś?-spytał zdezorientowany.
-różę-odparłam.-chodź-dodałam.
Zaciągnęłam go do biblioteki by przeczytał notkę

[will?]