poniedziałek, 24 listopada 2014

Od Jez c.d Willa

-Jasne-odparłam.-Medalion był złoty, na grubym łańcuszku, zdobiła go róża zrobiona z rubinów.
W środku medalionu był list, lecz nigdy go nie odczytałam, ponieważ nikt mi nie zostawił klucza, którego szukałam-wyjaśniłam.
-a próbowałaś w domu, na strychu, w piwnicy?-zapytał chłopak.
-tak, tyle że mieszkaliśmy w innym domu, nie w rodzinnym., przeprowadziliśmy się, gdy miałam 3 latka. wtedy dostałam ten medalion.
-sądzę, że klucz może być w Twoim domu rodzinnym-powiedział z przekonaniem Will.
-z tego domu zostały ruiny-odparłam.
-jak to?
-z przedniego życia, uratował się tylko medalion, parę zdjęć i parę rzeczy. Dom spłonął.
Ktoś podłożył ogień, a tak przynajmniej głosiły gazety.

[Will?]

Od Inez C.D. Lucasa

Spałam w ramionach chłopaka, aż do późnego wieczora. Spojrzałam na zegarek i skrzywiłam się lekko wiedząc, że powinnam zbierać się na swoje zajęcia. Chciałam chociaż usiąść na łóżku, jednak Lucas za mocno mnie obejmował i przez co zamiast usiąść zostałam wtulona w niego jeszcze bardziej. Westchnęłam cicho i uniosłam lekko głowę.
- Skarbie... - zaczęłam cicho.
Mimo tego, chłopak się nie budził, a nawet nie poluzował mojego uścisku. Westchnęłam cicho i podciągnęłam się wyżej aby go lekko ucałować, nawet i to go nie obudziło. Zsunęłam usta na jego szyję i przejechałam po jego ciepłej skórze językiem, a potem zębami. Westchnęłam ciężko gdy wciąż spał. Jednak gdy akurat kończyłam robić mu dosyć intensywną malinkę na szyi, dopiero wtedy się obudził.
- Co Ty robisz? - mruknął zaspanym głosem.
Spojrzałam na swoje dzieło i roześmiałam się głośno.
- Chciałam Cię obudzić - wyznałam rozbawiona.
- I jak długo mnie budzisz? - zaciekawił się.
- Jakieś trzydzieści pięć minut - wyznałam rozbawiona.
Lucas spojrzał na mnie zaskoczony.
- Ale po co? Przecież jest wieczór - wytknął.
- No właśnie, muszę iść do szkoły - zaważyłam rozbawiona. 
- Skarbie. Jest sobota. Powinniśmy iść wczoraj do szkoły i dwa dni temu ale zamiast tego mieliśmy inne zmartwienia - wytknął.
Zmarszczyłam lekko brwi niezadowolona, że umknął mi tak istotny fakt i że w dodatku przez własną pomyłkę obudziłam ukochanego.
- Przepraszam - skrzywiłam się lekko.
- Nic się nie stało. - zapewnił mnie łagodnie i odgarnął kilka kosmyków włosów z mojej szyi. - Może idź dalej spać, co?
- Nie wiem. Ale Ty śpij - mruknęłam całując go szybko.

(Lucas?)

Od Devon'a C.D. Lucasa

Spojrzałem na niego z kpiną.
- Chłopie, czy Ty naprawdę jesteś taki głupi?
- Nie - przyznał spokojnie.
- A jednak.
- Ostatnio mnie nie zabiłeś - wytknął.
- Bo zabijałem kogoś innego - wytknąłem.
- Poza tym, przy Inez udało mi się zmądrzeć - stwierdził dumnie.
Spojrzałem na niego i roześmiałem się głośno. Jednak gdy chłopak nie reagował, na mój śmiech, spojrzałem na niego zdumiony.
- Ty... - zacząłem zaskoczony.
- Co ja? - burknął.
- Ty mówisz poważnie? - zakpiłem.
- Czemu w to nie wierzysz?!
- No proszę Cię! Ty? Zmądrzeć? No błagam Cię, prędzej Inez wyjdzie za takiego ciołka jak Ty, niż Ty chociaż odrobinę zmądrzejesz - zbagatelizowałem.
- To się zobaczy - stwierdził i dodał ze złośliwym uśmiechem: - Szwagrze.
- Zamknij się - warknąłem. - Ona nie jest tak głupia aby za Ciebie wychodzić! Poza tym, jest zbyt młoda - stwierdziłem.
- Ale mnie kocha - zauważył.
- Jeśli stoczymy pojedynek znajdzie sobie kogoś innego. Trupa nie da się obdarzyć miłością. W sumie... Na to samo wychodzi - odparłem z kpiną.

(Lucas?)

Od Amanty C.D. Danny'ego

Spojrzałam na niego przygryzając lekko dolną wargę.
- Ale jeśli jakaś będzie Cię podrywać, to nie ręczę za siebie - ostrzegłam.
- To nie moja wina, że na mnie lecą - zaoponował.
- Lepie zrób coś aby nie leciały do siebie jak ćmy do światła - burknęłam niezadowolona.
Danny roześmiał się głośno z mojej reakcji i wciągnął mnie na swoje kolana. Pocałował mnie delikatnie w zmarszczone czoło.
- Postaram się - obiecał rozbawiony.
- Danny, nie mam zamiaru użerać się z jakąś hołotą bo wymyśliłeś sobie głupi zakład.
- Zawsze możemy go zmienić - zaproponował, jednak widząc moją wciąż niezadowoloną minę, roześmiał się głośno. - Skarbie, czy Ty przypadkiem nie jesteś zazdrosna?
- Ależ skąd! - burknęłam niezadowolona krzyżując ręce na piersi.
Chłopak roześmiał się jeszcze głośniej i pocałował mnie w policzek, bo gdy chciał w usta, odwróciłam się od niego.
- Ale jeśli Cię z jakąś zobaczę to i ona i Ty zostaniecie bardzo brutalnie zabici - burknęłam.
- Zdołałabyś mnie skrzywdzić? - uniósł zdumiony brwi.
- Ja nie, ale niżsi rangą z pewnością - burknęłam.
Danny posłał mu urażone spojrzenie, jednak zdradziło go drżenie ust.
- Jesteś okropny - burknęłam niezadowolona i już chciałam wstać, gdy ten chwycił mnie za biodra i z powrotem posadził na swoich biodrach.
- Tylko proszę, nie daj się zjeść - poprosił.
- I co jeszcze? Ty masz mieć niemal luksus, a ja być zjedzona? Nieodczekanie. Zobaczysz, że będę mniej zmęczona towarzystwem krwiopijców, niż Ty dziewczynami - mruknęłam.
- Kuszące, kuszące - stwierdził, a ja zła uderzyłam go w pierś.

(Danny?)

Od Sakury C.D. Blake'a

Spojrzałam na niego zdumiona. Takiej sensacji to bym się nie spodziewała. Co jak co ale wydawało mi się, że dyrektor jest dosyć... Sympatycznym mężczyzną.
- Skąd wiesz, że ma takie nastawienie?
- Sakuro, nie jestem głupi. Potrafię rozpoznać nastawienie człowieka i jego zachowanie. Szczególnie gdy ma się umiejętność wyczuwania czyiś emocji - stwierdził ponuro.
- Więc co ja teraz czuję? - spytałam spokojnie.
- Jesteś zatroskana - stwierdził patrząc mi prosto w oczy.
- Właśnie, że nie! - zaoponowałam śmiejąc się.
Wiedziałam, że chłopak zgaduje nie chcąc używać swojego daru.
- Zatroskany może być rodzic. Jesteś chyba na tyle duży, że nie muszę się o Ciebie troszczyć, co? - mruknąłem rozbawiona. - A z wujkiem jestem pewna, że jakoś się dogadasz - powiedziałam poważniejąc trochę.
- Skąd to możesz wiedzieć?
- Po prostu wiem - uśmiechnęłam się do niego łagodnie. - Po prostu z nim pogadaj - zasugerowałam.

(Blake?)

niedziela, 23 listopada 2014

Od Will'a - C.D Jez

- Nic - powiedziałem - Nikogo nie widziałem
- Nikogo?
- Nikt o ciebie już nie wypytywał - wyjaśniłem
- Uważnie słuchałam - powiedziała - Daję słowo że oni rozmawiali o mnie i medalionie
- Wierzę ci - pokiwałem głową - Lecz dziś chyba nie uda mi się z tymi osobami porozmawiać
- Mhm - pokiwała
- Możesz mi właściwie powiedzieć coś o tym medalionie?  zapytałem
(Jez?)

Od Lucas'a - C.D Chen'a

- Skąd - prychnąłem i na mojej  twarzy pojawił  się szeroki uśmiech - Tylko na to czekałem
- I chyba ci coś nie wyszło
- Nie sądziłem że jesteś aż taką babą aby zaatakować z zaskoczenia, kiedy cię nie widzę - dodałem
- Ty..
- Piękny popis - powiedziałem - Taki heroiczny  że na nagrodę zasługuje
Próbowałem się podnieść lecz coś ukuło mnie w klatce piersiowej. Mimo to że byłem wampirem nie mogłem sobie z taką raną, a raczej złamaniem poradzić. Dopiero po chwili dźwignąłem się na rękach i wstałem. Otrzepałem ubranie i spojrzałem na niego z uśmiechem.
- Brawo - dodałem tylko i poprawiłem słuchawki w uszach - Przeleciała moja ulubiona piosenka - oburzyłem się
Zacząłem iść w stronę małego parku. Usiadłem na ławeczce i zamknąłem oczy wdychając świeże powietrze. Po chwili ktoś zasłonił mi słońce. Otworzyłem jedno oko i spojrzałem na postać
- Czemo? - mruknąłem
- Tak po prostu sobie odchodzisz? - zapytał rozgniewany
- Chyba nie sądziłeś że zacznę pluć krwią i zwijać się z bólu u twoich stóp? - zadrwiłem - Fakt trochę mnie zaskoczyłeś, ale nie pozwolę abyś zepsuł mi ten dzień - z powrotem zamknąłem oczy i zasłuchałem się w muzyce
(Chen?)