czwartek, 17 października 2013

Od Danny'ego - C.D Amanty

- Teraz nie musimy udawać przed dziadkiem - zaśmiałem się
- Jak to?
- Ponieważ naprawdę ci kocham - uśmiechnąłem się patrząc jej w oczy - A ty?
- A jak myślisz? - uśmiechnęła się szeroko odpowiadając pytaniem na pytanie
- No nie wiem - udałem zamyślonego - Możesz po prostu mnie wykorzystywać tylko po to by stać się wampirem - westchnąłem
(Amanta?)

Od Blake'a - C.D Willa

-ta. zabawny jesteś. ale może chcesz znów oberwać?-syknąłem

Od Blake'a - C.D Yuki


-gdzieś daleko mówisz?
-tak!-podskoczyła.
-no... nie wiem... ty tak szybko biegasz... ja jestem tylko człowiekiem-odparłem
-oj tam. Możemy iść Twoim tempem-powiedziała przewracając oczami.
-ale... muszę pilnowac...
-myślę że dwoje ich starcz do patrolu-pociągnęła mnie za sobą dalej w las

[Yuki?]

Od Inez - C.D Lucasa


Wyszłam z sali z torbą na ramieniu i nim nawet zdążyłam opuścić budynek podbiegł do mnie Devon.
- Co Ty na to, abym sobie kupił samochód? - spytał a ja uniosłam brwi w rozbawieniu.
- Powiedziałabym, że nawet ty nie jesteś aż takim idiotą. - przyznałam i się roześmiałam.
- No wiesz? - spyta oburzony a ja wzruszyłam lekko ramionami
- No co? Taka przecież prawda. To są koszty utrzymania, regularne przeglądy, ubezpieczenie i co najważniejsze: benzyna. - powiedziałam jakbym odkryła co najmniej Amerykę. Devon prychnął i wyrównał ze mną kroku.
- Nie przesadzaj. Znalazłbym pracę i było by dobrze.
- Co Ty kombinujesz? - spytałam w końcu przystając.
- Nic. - powiedział gładko. Zaświecił na czerwono a ja przewróciłam oczami.
- Jesteś aż tak głupi aby przy mnie kłamać? - spytałam z irytacją. - Wychowaliśmy się razem, powinieneś wiedzieć, że rozpoznaję takie drobiazgi.
- Pamiętam! To Ty mnie wkopałaś, że zabrałem kredę w szkole. - prychnął a ja wywróciłam oczami.
- Co się stało o czym nie chcesz mi powiedzieć? - spytałam w końcu.
- O niczym. - zapewni chociaż łgał.
- Czy to jest związane z Lucasem? - westchnęłam.
- Nie.
- Kłamiesz! - wrzasnęłam i wyminęłam go. Ruszyłam szybko w stronę jego pokoju. Wbiegłam po schodach a Devon wciąż deptał mi po piętach.
- Zostaw go. To bez sensu, skoro jest Ci obojętny. - prychnął.
- Nie jest.! - zawołałam oburzona i już miałam wbiec do jego pokoju, gdy brat złapał mnie za rękę
- Nie chcesz tego widzieć. - zapewnił.
- Wielu rzeczy nie chciałam. - zauważyłam oburzona. - A teraz mnie puść.
- Nim wejdziesz kazał Ci powiedzieć, że... - zaczął ale wyszarpnęłam się mu i weszłam do pokoju. Lucas leżał na swoim łóżku cały zakrwawiony i miał bardzo płytki oddech. - ... Bardzo Cię kochał. - dokończył wzdychając.
- Coś Ty najlepszego zrobił? - spytałam podchodząc do Lucasa. W oczach zgromadziły mi się łzy, które spłynęły po chwili po policzkach. Usiadłam na skraju łóżka i położyłam mu dłoń na policzku. - Jesteś skończonym idiotą. - powiedziałam cicho do chłopaka, wiedząc, że i tak już mnie nie słyszy. Wzięłam go za rękę i rozpłakałam się. Devon podszedł do mnie i westchnął
- On za chwilę zdechnie. - zauważył.
- Zdychają zwierzęta. - syknęłam. - Lepiej mi pomóż. - burknęłam i zaczęłam go podnosić aby usiadł.
- Co Ty chcesz... - zaczął wampir ale urwał widząc jak łapię za sztylet, który leżał obok Lucasa. Brat westchnął zrezygnowany i przytrzymał Lucasa. Zrobiłam małe nacięcie na szyi aby Lucas poczuł moją krew. Objęłam go mocno i położyłam jego głowę na swoim ramieniu. Długo trwało zanim się ruszył i przylgnął do rany. Jednak wypił krew i z ulgą zaobserwowałam, że jego tętno powoli wraca do normy. Położyłam go z powrotem na łóżku i poszłam do łazienki po ręczniki, które nawilżyłam. Wytarłam całą krew z Lucasa i ściągnęłam z niego zakrwawione ubrania. Przebrałam go z pomocą brata a także zmieniliśmy na czystą pościel. Położyłam się obok nieprzytomnego Lucasa i wtuliłam się w jego bezwładne ciało.
- Inez on niedługo zginie. - westchnął Devon z rezygnacją.
- To zginie przy mnie. - przyznałam cicho, wtulona w chłopaka.
( Lucas? )

Od Amanty - C.D Danny'ego


Odsunęłam się od niego kilka milimetrów i uśmiechnęłam się.
- Nie mam zamiaru Cię za to zabić. - przyznałam szczerze i położyłam dłoń na jego policzku.
- To dobrze. - zaśmiał się i od razu umilkł, gdy znowu go pocałowałam. Po chwili oboje pogłębiliśmy pocałunek a ja przejechałam powoli językiem po zębach natrafiając na jego kły. Danny objął mnie mocno w talii i odsunął trochę aby móc spojrzeć mi w oczy.
- Uważaj, bo sobie coś zrobisz. - mruknął a ja się uśmiechnęłam.
- Nie pierwszy i obiecuję, że nie ostatni raz. - zaśmiałam się cicho i zarzuciłam mu ręce na piersi. Objęłam mocno i westchnęłam wtulając twarz w jego szyję.
- Czemu tak wzdychasz? - spytał rozbawiony.
- Paraduję w sukience przed całą akademią i gapi się na nas kilkunastu obleśnych wampirów. - przyznałam patrząc się na grupkę chłopaków za plecami Danny'ego
- Którzy... - zaczął Danny ale ujęłam jego policzki w dłonie.
- Szkoda czasu i nerwów. - zapewniłam z uśmiechem. - Możemy lepiej wykorzystać tych kilka minut. - zaśmiałam się pod nosem znowu go delikatnie całując.
( Danny? )

Od Danny'ego - C.D Amanty

- Chyba nigdy nie zrozumiem prefektów - westchnąłem ciężko
- Ze mną się chyba jakoś dogadujesz?
- Rzeczywiście, muszę przyznać że tak - zaśmiałem się - Choć nie zawsze mogę cię zrozumieć
- Ej.. - oburzyła się
- Nie złość się - powiedziałem spokojnie - Tylko mnie za to nie zabij
- Za co? - urwała zaskoczona
- Za to .. - zbliżyłem się do niej i lekko pocałowałem
(Amanta?)

Od Lucasa - C.D Inez

- Tak, już jestem gotowy
- To ja tylko pójdę się spakować i zaraz wrócę - powiedziała Inez z uśmiechem na twarzy
Po kilku minutach wróciła. Usiadła znów na krześle
- To za pięć minut idziemy - wyjaśniła
- Dobra - przyznałem i poszedłem jeszcze do pokoju po Sejmitar by o nim nie zapomnieć. Wziąłem plecaki oraz schowałem broń. Wróciłem do kuchni i zastałem żegnające się koleżanki
- Daj ja to wezmę - powiedziała Inez sięgając po plecak
- Daj spokój - powiedziałem idąc w stronę drzwi
Pożegnaliśmy się i wyszliśmy.
[...] Dotarliśmy na dworzec. Po chwili ruszyliśmy w stronę miasta. Podróż trwała kilka godzin aż w końcu dotarliśmy. Gdy się zatrzymaliśmy ujrzeliśmy już samochód oraz Devon'a
- A skąd on tym razem wziął...
- Nie pytaj - ostrzegła
Wsiedliśmy do samochodu
- Cześć braciszku  - powiedziała przytulając go
- Stęskniłaś się? - zapytał przekręcając kluczyki w stacyjce
- Trochę - przyznała - Wieczorem ci wszystko opowiem
[...] Wjechaliśmy na teren akademii i się zatrzymaliśmy. Wysiadłem i wziąłem plecak
- Później do ciebie przyjdę - powiedziała Inez zamykając drzwi
- Nie, teraz chciałbym się przespać i ...
- To przyjdę za dwie godziny - uparła się
- Możesz odwiedzić mnie jutro - uśmiechnąłem się i ruszyłem w stronę swojego pokoju
Rzuciłem plecak na podłogę i opadłem zmęczony na łóżko. Nawet nie zauważyłem kiedy usnąłem. Obudził mnie znów duszący kaszel. Po chwili usłyszałem pukanie do drzwi. Sądziłem że to Inez lecz myliłem się. Do pokoju wszedł Devon z lekkim uśmieszkiem na twarzy. Podszedł do okna i oparł się o parapet.
- Słyszałem że było wesoło - powiedział
- Czego chcesz? - wydusiłem
- Przyjść sprawdzić jak się czujesz - wyjaśnił - Inez właśnie poszła na zajęcia. Dyrektor ma ogłosić coś bardzo ważnego więc każdy musiał się zjawić - westchnął - Ale mnie nudzą jego wykłady, za godzinę pewnie skończy - ciągnął dalej - Szkoda ze mój plan do połowy się wypełnił...
- Jaki plan.. - urwałem bo mi przerwał
- Ten że miałeś zginąć - zaśmiał się
- Już niedługo - zapewniłem
- Inez coś wspominała żebym do ciebie zajrzał bo podobno martwi się o ciebie, wiesz o co może jej chodzić? - zapytał
- Nie - warknąłem i podniosłem się siadając na krawędzi łóżka
- Szkoda, wspominała coś o postrzale i .. - podszedł bliżej łapiąc mnie za bluzkę i lekko podciągając - mówiła prawdę - dokończył przyciskajac bok
Lekko się skrzywiłem i zacisnąłem zęby. Spojrzałem na chłopaka który wciąż się uśmiechał
- Przestań - warknąłem
- Czyli niedługo zdechniesz - powiedział ochodząc o krok do tyłu - Chyba że...
- Nie, nie musisz się bać że zrobię Inez krzywdę - zapewniłem - Nie mam zamiaru jej ugryźć
- I bardzo dobrze - powiedział odsuwając się znów pod okno
- Czego jeszcze chcesz?
- Popatrzeć jak zdychasz - powiedział wskakując na parapet - Może zdechniesz za kilka godzin, góra dzień
- I będziesz tu tak sterczeć ? - zapytałem dusząc się od kaszlu
- Jak widać długo nie będę musiał czekać - zaśmiał się spoglądając na mnie - Od kiedy plujesz krwią?
- A co cię to obchodzi! - warknąłem wycierając usta
- Wtedy będę mógł oszacować za ile cię już nie będzie
- Szybciej niż ci się wydaje
- Chętnie pomógł bym ci umrzeć ale Inez by mnie chyba rozniosła - przyznał - Jedynym wyjściem by nie pić krwi Inez jest..
- Wiem co chcesz powiedzieć - przyznałem osuwając się na łóżko i kładąc głowę na poduszkę - Jestem strasznie zmęczony - westchnąłem - Podaj mi go.. - zacząłem wskazując sztylet leżący na biurku
Chłopak spojrzał w tamtą stronę i się uśmiechnął. Domyślił się o co chodzi.
- Jednak nie jesteś aż taki głupi - uśmiechnął się zeskakując i podchodząc do biurka. Wziął sztylet i obejrzał go.
- Całkiem fajny - stwierdził i podał mi go
- Chętnie bym cię nim zabił...
- A dlaczego tego nie zrobisz? - spytał zaciekawiony
- Bo jesteś bratem Inez, jej jedyną rodziną, nikogo innego nie ma
- A od kiedy troszczysz się.. - urwał
- Mam do ciebie tylko jeszcze jedną prośbę - wydyszałem zaciskając rękojeść
- Jaką? - zapytał - Chyba mógł bym spełnić twoje ostatnie życzenie - uśmiechnął się
- Dopilnuj aby Inez dziś tutaj nie przyszła - powiedziałem - Nie chciałbym aby...
- Rozumiem - spoważniał oglądając się za siebie
- Gdy będzie po wszystkim powiedz je jeszcze że bardzo ją kocham. Nie mogłem pozwolić na to by ona z mojego powodu cierpiała
- Powiem - zapewnił - Ja już pójdę - powiedział oglądając się przez ramię
Devon wyszedł z pokoju. Na korytarzu słychać już tylko były jego kroki. Po moim policzku spłynęła łza. Żałowałem że nie mogłem zobaczyć po raz ostatni Inez. Gdyby się dowiedziała co chcę zrobić by nigdy na to nie pozwoliła. Teraz przynajmniej nie mogła nic zrobić. Spojrzałem na ostrze które błyszczało w świetle lampki. Przyłożyłem go między żebra . Już nic by mi nie pomogło. Głowa strasznie mi pękała a rana co jakiś czas piekła. Ręka zaczęła mi drżeć a po chwili wypuściłem sztylet z dłoni. Odetchnąłem i próbowałem się opanować. Sięgnąłem jeszcze raz po ostrze które leżało przy mnie. Zacisnąłem mocno dłoń na rękojeści by go znów nie puścić. Poleżałem przez chwilę tępo wpatrując się w sufit. Zaczęło kręcić mi się w głowie. Nie zdałem sobie sprawy że znów usnąłem. Spojrzałem szybko na zegarek. Lekcja miała się skończyć za pięć minut. A co jeśli Devon nie przekona Inez? Złapałem mocno sztylet . Na początku poczułem ciepłą ciecz spływającą po boku gdy tylko sztylet przeciął skórę. Zamknąłem oczy i pomyślałem jak to było za pierwszym razem gdy ją spotkałem. Stała w parku i bawiła się ogniem. Nieco się wystraszyła gdy mnie zobaczyła. Widywałem wampiry na co dzień i umiałem rozpoznać każdego kto jest człowiekiem czy wampirem. Uśmiechnąłem się sam do siebie dotykając palcami ślady po jej kłach
- Przynajmniej się na coś przydałem - pomyślałem
(Inez?)