- Teraz to już się naprawdę wściekła - powiedział - Nigdy nie wyprowadziłem jej tak z równowagi, nawet wtedy gdy czytałem jej listy od koleżanek
Siedziałem na łóżku słuchając tego co mówił. W pewnej chwili podniósł Sejminar i podał go mnie
- Słyszałeś chyba - powiedział - Jak chcesz to się możesz zabić
Chwyciłem za rękojeść przyglądając się swojemu odbiciu na ostrzu. To prawda, nie mogłem się pogodzić że stałem się wampirem. To było jak najgorszy koszmar, ale jednak.. Nie rozumiałem tego dlaczego Inez tak mi pomogła. Mogła po prostu wypić całą moją krew lub jej część zamieniając mnie w bestię żądną krwi. Chwilę się zamyśliłem. Po co w ogóle mnie tu umieściła, mógłbym teraz leżeć gdzieś na trawie i powoli umierać.
Spojrzałem się na Devon'a. Stał i patrzył się co zrobię. Pewnie poczuł by ulgę gdybym się zabił, lecz nie chciałem dać mu tej satysfakcji. Wyrzuciłem broń na podłogę i przejechałem wierzchem dłoni po twarzy
- Tak myślałem - dodał zabierając ją i odkładając na półkę
Wstałem i chciałem wyjść na dwór by przeprosić ją za moje zachowanie. Dopiero teraz dostrzegłem ile dla mnie zrobiła
- Zostań - odparł Devon jakby mi czytał w myślach - Ona niedługo wróci
Po kilku minutach Devon z Danny'm wyszli. Zostałem sam w pokoju i oparłem się o ścianę czekając na jej pojawienie się. Sięgnąłem po fiolkę jaką mi rzuciła. W jednej chwili poczułem obrzydzenie, ale po pewnym czasie nie mogłem się powstrzymać. Otworzyłem i wypiłem zawartość czując małą ulgę. Chwilę potem usłyszałem kroki, a następnie drzwi od pokoju się otworzyły. Do środka weszła Inez
(Inez?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz