- Może kiedyś zrozumiesz - powiedziałem uśmiechając się
- Nie jestem pewna
- Szczerze to cię podziwiam
- Za co?
- Nie boisz się chodzić sama w nocy?
- Czasami
- Tyle wampirów się tu kręci - powiedziałem
- Ale zawsze ty mnie uratujesz czyż nie?
- Spierałbym się z tym - spojrzałem na Amante która lekko się uśmiechnęła
-Ty nigdy się niczego nie boisz?
- Nie, chyba że silniejszych wampirów, wliczając to mojego upiornego dziadka
- Nie jest pewnie aż tak straszny - dodała
- Gdy go spotkasz od razu zmienisz zdanie - powiedziałem - Niedługo nas odwiedzi
(Amanta?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz