sobota, 28 września 2013

Od Inez - C.D Lucasa


Spojrzałam na niego i pokręciłam głową.
- Nic. - powiedziałam i westchnęłam cicho. Znowu wyjrzałam za okno, obserwując tam wszystkich.
- A tak na prawdę...? - spytał po chwili milczenia.
- Nie wiem. - przyznałam cicho. - Byłeś naiwny, myśląc, że Cię ugryzę. Nigdy tego nie robiłam i nie miałam zamiaru. Myślisz, że po co mam butelkowaną krew?
- A jednak mnie ugryzłaś. - zauważył.
- Bo się szarpałeś! - zawołałam. Podkuliłam nogi i objęłam je rękoma. Oparłam sobie brodę o kolana, wciąż nie patrząc na niego tylko na dwór. - Wolałbyś, żebym to ja Cię ugryzła czy mój brat? - mruknęłam.
- Żadne. - prychnął a ja przewróciłam oczami.
- Nauczysz się. Zobaczysz jak ciężko powstrzymać żądzę krwi, gdy ją czujesz. Gdy czujesz ją świeżą i jeszcze ciepłą. Devon już za długo się powstrzymywał. Na pewno by zareagował gdybym ja go nie uprzedziła. Nie mogłam pozwolić aby tknął kogokolwiek. Pamiętam co się stało z naszą rodziną. - burknęłam - Gdy Cię ugryzłam wiedziałam, że nie będę mogła Cię zostawić. Zrozum, że nie każdy wampir jest bez serca. - warknęłam cicho. - Wolę aby dręczyły mnie wyrzuty sumienia dlatego, że Cię przemieniłam niż zostawiłam w krzakach abyś zdechł niczym zwierze albo zmienił się w bestię. - prychnęłam. - Za dużo widziałam takich wypadków. Nigdy nie mieściło mi się w głowie, jak można ugryźć i zostawić. Devon stwierdził, że tak byłoby łatwiej. Wielu Czysto Krwistych uważa, że to hańba poić kogoś własną krwią. Może mają rację. Może jej nie mają.
- Więc czemu to zrobiłaś? - zapytał
- A wolałbyś teraz nie żyć? - prychnęłam.
- Wampir to krwiopijca i umarlak!
- Sprawdź nawet własne tętno! Twoje serce bije. Oddychasz. Myślisz, Czujesz i funkcjonujesz. Nie oceniaj wszystkich wampirów tą samą miarą.
- Skąd mam wiedzieć, że mnie nie ugryzłaś tylko po to, aby potem mieć mnie pod kontrolą?
- Nie uważasz, że gdyby to byłby mój motyw, nie mówiłabym Ci tego wszystkiego, tylko kazała Ci się zamknąć? Szczerze powiedziawszy mam taką ochotę. Przestań nienawidzić i zacznij patrzeć na wszystkich z mojej rasy obiektywnie. A raczej z NASZEJ rasy. - burknęłam wciąż patrząc przez okno. W pewnej chwili zamknęłam oczy, czując jak zaczynają mnie piec.
( Lucas? )

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz