poniedziałek, 23 września 2013
Od Amy
Dzień mijał jak zawsze. Sama w wielkim pustym domu. Jak zwykle każdego ranka sprawdzałam czy na pewno wszystkie okna są szczelnie zasłonięte. Całe szczęście i ty razem nie miałam z tym żadnych problemów, każde okno było dokładnie zasłonięte. Tak to już jest jak nikt w okolicy nie toleruje wampirów. Czekając aż zajdzie słońce, weszłam do biblioteki i podeszłam do fortepianu, stojącego na samym środku pomieszczenia. Przeciągnęłam delikatnie palcami po klawiszach. Usiadałam i zaczęłam grać, to co grał mi kiedyś ojciec. "Sonata księżycowa" taki tytuł nisi ten utwór. Grał aż zaczęło się ściemniać. W końcu mogłam bezpiecznie wyjść z domu. Wybrałam się na spacer. Przechadzając się między budynkami i polami odchodziłam coraz dalej. W którymś momencie usłyszałam czyjeś głosy. Z chowałam się za drzewem. Wyjrzałam lekko za nie i zobaczyłam kilka wampirów. Rozmawiali o jakiejś akademii, nie usłyszałam reszty rozmowy. Mój mózg był zafascynowany miejscem w którym przypuszczalnie będę mogła żyć całkiem normalnie. Nie czekałam dłużej, od razu pobiegłam do domu, spakowałam najpotrzebniejsze rzeczy i od razu ruszyłam w kierunku owej akademii. Dotarłam do niej na drugi dzień, było po 24. Otworzyłam ostrożnie ogromnie frontowe drzwi. Przywitało mnie miłe i ciepłe światło płynące od lamp po sufitem i przy ścianach. Odstawiłam walizkę i zaczęłam obserwować wszystko dookoła. Przez tą chwilę nie uwagi wpadłam na kogoś.
<Ktoś, płci męskiej? ^^>
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz