środa, 16 października 2013

Od Inez - C.D Lucasa


Gdy tylko Lucas opuścił kuchnię dziewczyna podbiegła do mnie i przytuliła mocno.
- Tak bardzo będę tęskniła. - przyznała wzdychając ciężko. Zaśmiałam się i odwzajemniła uścisk.
- Postaram się jeszcze tu przyjechać.
- Obiecujesz?
- Obiecuję. - roześmiałam się i pocałowałam ją w policzek. - Może i Lucas będzie w stanie. - roześmiałam się.
- Też się dobraliście. - prychnęła wywracając oczami za co dostała lekko w ramię - No co?! Taka prawda. Przecież widzę.
- Nic nie widzisz. - zapewniłam dziewczynę.
- Jesteś na niego bardziej napalona niż na Nicka. - zachichotała pod nosem a ja obrzuciłam ją groźnym spojrzeniem.
- Gdyby nie to, że nie gryzę ludzi i jesteś moją przyjaciółką, już leżałabyś martwa na ziemi. - zapewniłam na co rudowłosa dziewczyna się roześmiała.
- Wiem, że mnie kochasz. - zaśmiała się i złapała za telefon. Przeczytała jakiegoś sms'a i westchnęła ciężko.
- Co się stało?
- Toby napisał, że musimy wcześniej być na uczelni.- przyznała zrezygnowana.
- Toby? Tamten z czarnymi włosami i niebieskimi oczami? - spytałam nie dowierzając.
- Zabójcze połączenie. - zachichotała cicho a na jej policzkach wypłynął rumieniec
- Cat Ty się zakochałaś! - zawołałam z rozbawieniem i objęłam ją mocno. - Jak z Tobą zerwie to co zjem na kolację. - szepnęłam do jej ucha. - Nawet po tym się nie zmarnuje.
- Oj no wiesz? - zaczęła ale akurat do kuchni wszedł Lucas. Obie zamilkłyśmy z szerokimi uśmiechami na twarzach.
- Coś mnie ominęło? - spytał podejrzliwie.
- Zabójcze połączenie. - powiedziałam ledwo powstrzymując się od wybuchu śmiechu. Cat klepnęła mnie oburzona w ramię i poruszyła ustami na znak ' Jak komuś powiesz to Cię zabiję' i ruszyła w stronę swojego pokoju aby się przygotować.
- O co chodzi? - spytał podchodząc bliżej. Pokręciłam głową z rozbawieniem.
- Długo by opowiadać. - przyznałam ze śmiechem. - Gotowy dzisiaj wracać? - spytałam poważniejąc trochę.
( Lucas? )

Od Amanty - C.D Danny'ego


Oboje się roześmialiśmy a ja dopiero wtedy założyłam szpilki.
- Chodźmy na chwilę do mnie. - poprosiłam z uśmiechem. Danny spojrzał na mnie rozbawiony ale nic nie powiedział. Poszliśmy do mojego pokoju a ja prędko założyłam podwiązkę, za którą wsunęłam dwa drobne sztylety.
- Czy Ty zawsze musisz być uzbrojona? - roześmiał się a ja skinęłam głową
- To zapamiętałam z dzieciństwa. A jeśli napadają cię starsi chłopacy, kop w krocze i łap za kark. Działa za każdym razem. - zaśmiałam się pod nosem widząc minę Danny'ego - Chodźmy na spacer. A potem zaprowadzę Cię w końcu na zajęcia. - uśmiechnęłam się. Wyszliśmy z budynku i ruszyliśmy dziedzińcem. Zatrzymaliśmy się przy fontannie i usiedliśmy na niej. Położyłam głowę na ramieniu Danny'ego i rozejrzałam się.
- Czemu tu jest tak pusto?
- Wampiry są już na zajęciach a ludzie zapewne w swoich pokojach albo jak to w przypadku dziewczyn polują na wampiry. - zaśmiał się a ja klepnęłam go w brzuch.
- Niech mi tylko jakaś zacznie polować to jej pokarzę. - prychnęłam drwiąco. Danny spojrzał na mnie rozbawiony i objął mnie ramieniem. Po kilku minutach rozmowę przerwał nam jakiś chłopak.
- Blake. - westchnął Danny.
- Kto? - spytałam wbijając wzrok w wampira.
- Nowy prefekt. Odkąd Lucas się przemienił szkoła potrzebowała zastępstwa.
- I niedługo będzie potrzebowała kolejnego. - zauważyłam z rozbawieniem. Chłopak podszedł do nas i zlustrował mnie wzrokiem co bardzo mnie zirytowała, gdyż wciąż miałam na sobie szpilki i sukienkę od Danny'ego.
- Na zajęcia. - burknął chłopak. - A Ty mogłabyś iść do swojego pokoju. - prychnął. Spojrzałam na niego spode łba.
- Uważaj co mówisz i do kogo. - syknęłam. - To, że jestem z wampirem nie znaczy, że pozwolę aby ktoś mi rozkazywał.
- Zobaczymy. - uśmiechnął się drwiąco.
- Ciekawe kogo przyjmą na moje zastępstwo. Równie jakiegoś półgłówka? - syknęłam patrząc na chłopaka. - A myślałam, że to wampirów nienawidzę. - burknęłam pod nosem na co Danny się roześmiał.
- Nie ma to jak kłótnia prefektów. - przyznał rozbawiony.
- Ty też jesteś. - zaczął chłopak a ja uśmiechnęłam się niedbale.
- Owszem. Ale wkrótce spasuję. - zapewniłam. Chłopak machnął lekceważąco rękę i ruszył w stronę grupki dziewczyn, które niemal piszczały z podekscytowania.
( Danny? )

Od Lucasa - C.D Inez

- Nie mogę, chyba... - zacząłem lecz znów mi przerwała
- Zrób to dla mnie - powiedziała
- Ale daj mi dokończyć - powiedziałem a ona przytaknęła zgadzając się
- Mów - dodała
- Jak na razie widzisz że nic mi nie jest - powiedziałem - Jutro gdy źle się poczuję to ci powiem i wtedy będę mógł cię ugryźć
- Tak, ale..
- Nie ma żadnych ale - powiedziałem - Albo jutro bądź w ogóle
- Niech będzie  - westchnęła poddając się
- To teraz kładź się spać - odparłem
Inez przytaknęła i podsunęła się pod ścianę robiąc mi miejsce
- Ale ja śpię tutaj - powiedziałem wskazując podłogę
- Przestań. Połóż się tutaj - poprosiła
- Dobra - powiedziałem zrezygnowany - Dobranoc
Odwróciłem się powoli a po chwili oparłem już głowę o poduszkę zamykając oczy. Inez przez chwilkę się jeszcze patrzyła a potem również zasnęła
[...] Po kilku minutach zerwałem się w środku nocy. Odruchowo zerknąłem na ranę przykładając do niej dłoń. Zapaliłem po cichu lampkę dostrzegając na ręce krew. Wstałem po woli by nie obudzić Inez. Poszedłem do łazienki zabierając ze sobą spirytus i waciki. Odkręciłem przesiąknięty bandaż i odłożyłem na umywalkę. Nasączyłem wacik spirytusem i przyłożyłem do rany zaciskając zęby. Po kilku minutach gdy rana się poprawiła to ponownie ją zakryłem pod grubą warstwą bandażu. Przyłożyłem dłoń do czoła i poczułem przyjemny chłód. Zmoczyłem mały ręcznik i dokładnie wycisnąłem wodę. Podreptałem do pokoju i ponownie się położyłem podkładając ręcznik by na wszelki wypadek nie pobrudzić łóżka a drugi ręcznik kładąc na swojej głowie by nieco schłodzić czoło. Przez całą noc zdążyłem budzić się po kilka razy. Nad piątą wstałem i ubrałem się w coś. Wyszedłem z pokoju i zastałem Cat w kuchni. Właśnie jadła śniadanie trzymając zeszyt przed sobą
- Cześć Lucas - wyjrzała znad zeszytu
- Cześć - odpowiedziałem odkręcając się w jej stronę - Mam prośbę - zacząłem
- Jaką? Tylko nie proś o pozwolenie na ugryzienie mnie
- Nie - zaśmiałem się - Nie mów Inez gdzie idę, zaraz wracam - powiedziałem otwierając drzwi
- A gdzie właściwie idziesz?
- Przejść się - powiedziałem
Wyszedłem i skierowałem się w stronę parku. Usiadłem na jednej z ławek i przyglądałem się przechodzącym co jakiś czas postacią. Nagle zdałem sobie sprawę że musiałem usnąć i spojrzałem na zegarek
Na szczęście tylko pięć minut to trwało. Po chwili zaczął mnie dusić kaszel.Przejechałem dłonią po ustach i zobaczyłem na nich krew
- No pięknie - warknąłem - Jeszcze tego brakowało by pluć krwią - zaśmiałem się wstając  i łapiąc równowagę
[...] - Już jestem - oznajmiłem widząc wciąż siedzącą przy stole Cat
 - Mam nadzieję że nie byłeś tam gdzie myślę
 -  Nie byłem u Nick'a - zapewniłem przechodząc do pokoju
Spakowałem już swoje rzeczy i byłem gotowy do powrotu. Po chwili wstała Inez. Podniosła się i usiadła na łóżku
- Jak noga? - zapytałem z uśmiechem
- Dobrze, a jak ty się czujesz?
- Znakomicie - zapewniłem uśmiechając się
Dziewczyna chwilę na mnie srogo popatrzyła a następnie odwróciła wzrok skupiając się na wygramolenia z łóżka
- Jak się pośpieszysz to zdążysz pożegnać się z Cat przed wyjazdem  - przyznałem
- Faktycznie- powiedziała wstając i idąc do kuchni
Poszedłem za nią i oparłem się o blat kuchenny
- Szkoda że musicie już wracać - powiedziała Cat
- Mnie też jest przykro, ale może kiedyś znów się zobaczymy - uśmiechnęła się
- Ja myślę - odwzajemniła uśmiech - Mam jeszcze pół godziny do wyjścia - powiedziała - Mamy jeszcze trochę czasu
- Ja  trochę ogarnę w pokoju - przyznałem udając się do drugiego pomieszczenia zostawiając dziewczyny same by mogły sobie w spokoju porozmawiać
(Inez?)

Od Danny'ego - C.D Amanty

- Jeszcze jak - westchnąłem patrząc się na dziewczynę - Wstajemy? - zapytałem niechętnie myśląc o tym by opuścić ciepłą miejscówkę
- Jest tu tak dobrze... - zaczęła
- Kto ostatni na dole ten odrabia prace domowe! - krzyknąłem zrywając się i łapiąc w pośpiechu swoje buty
Biegłem w samych  skarpetkach a co chwilę sięślizgałem. Zerknąłem przez ramię czy Amanta za mną biegnie. Była ciągle za mną. Nagle się poślizgnąłem i zjechałem po ostatnich dwóch schodkach. Lekko się obiłem. Amanta wyminęła mnie i z triumfem przekroczyła próg budynku spoglądając na mnie. Zaśmiałem się i wytrzepałem spodnie
- No dobra.. - westchnąłem zrezygnowany
- Jeszcze się nie nauczyłeś że ze mną nie wygrasz? - zapytała z uśmiechem
(Amanta?)

Od Devon'a - C.D Amy


Poszedłem do siebie, widząc jak dziewczyna wybiega. Ruszyłem do swojego pokoju zahaczając po drodze tu i tam. Gdy w końcu trafiłem do swojego pokoju, wziąłem czyste ciuchy i poszedłem do łazienki pod prysznic. Wyszedłem i ogoliłem delikatny zarost. Przebrałem się w czyste ciuchy i wsunąłem portfel razem z telefonem do kieszeni dżinsów. Wyszedłem z pokoju i skierowałem się do pokoju dziewczyny. Zapukałem i zaśmiałem się gdy dobiegł mnie jej głos:
- Chwila! Zaraz otworzę!
Uśmiechnąłem się i oparłem ramieniem o framugę jej drzwi.
- Gotowa na kawę? - spytałem zainteresowany gdy w końcu otworzyła drzwi.
( Amy? )

Od Inez - C.D Lucasa


Siedzieliśmy chwilę w ciszy, póki Lucas nie uniósł wzroku i na mnie nie spojrzał.
- Dlaczego taka jesteś? - spytał w końcu
- Jaka? Ostrożna? Stanowcza czy po prostu odpowiedzialna?
- A gdzie tu ma być niby odpowiedzialność? - spytał zainteresowany.
- Nie chcę aby Nick i Kathe Cię rozszarpali. - burknęłam. - Nawet nie wiesz ile jest tu ludzi, którzy mogą ich poprzeć. Gdybyś wyszedł... - zaczęłam ale urwałam. Pokręciłam jedynie głową jakby to miało mi pomóc odpędzić niechciane obrazy. Lucas westchnął i przysunął się bliżej mnie tak, aby zdołać mnie objąć. Przylgnęłam do niego, uważając na jego ranę.
- Jesteś skończonym idiotą, jeśli nie chcesz mnie ugryźć aby się uratować. - zauważyłam, wpatrując się w wypukłość gdzie był bandaż.
- Może... - westchnął z irytacją.
- Czemu nie możesz mnie po prostu ugryźć?
- Bo nie chcę ciągle pić krwi. Chcę się nauczyć bez niej żyć. - wyjaśnił wzdychając.
- Nauczysz się. Obiecuję. Ale gdy wyzdrowiejesz. Nie mogę pozwolić abyś był aż tak ranny.
- Ale ja...
- Przyjechałeś tu aby mnie pilnować, prawda? Aby wiedzieć, że nic mi się nie stanie.
- Tak. - przyznał nie rozumiejąc jeszcze do czego dążę.
- Więc jak chcesz mnie chronić, jeśli niemal umierasz? - spytałam unosząc wzrok na jego oczy.
- Ty nie rozumiesz... - zaczął ale znowu mu przerwałam.
- Rozumiem więcej niż się wydaje komukolwiek. - zapewniłam znowu się do niego przytulając. - Zrób to dla mnie i mnie ugryź... - wyszeptałam cicho w jego bluzę.
( Lucas? )

Od Amanty - C.D Danny'ego


- Nie stracisz. - zapewniłam z subtelnym uśmiechem.
- Mam nadzieję. - westchnął a ja się zaśmiałam.
- Hej. Nie pozbędziesz się mnie tak łatwo. - zauważyłam a twarz Danny'ego od razu rozjaśnił szeroki uśmiech.
- Nawet nie mam zamiaru się Ciebie pozbywać.
- Zobaczymy. - roześmiałam się. - Teraz nie, ale zobaczysz co będzie za kilka tygodni.
- Jakoś daję radę.
- Jeszcze dajesz radę. - zauważyłam z rozbawieniem. - Poza tym, z Twoją rodziną także będziemy mieli ciekawie. - zaśmiałam się i przytuliłam do niego.
( Danny? )