niedziela, 16 listopada 2014

Od Chen'a - C.D Lucas'a


-Tak ja , Co zdziwiony ? w tym samym czasie wyszeptałem zaklęcie żywiołu ognia i wezwałem swojego sługę
-Co to ma być ? zapytał zdziwiony i z lekka wystraszony
-Zaatakuj go , tylko go nie zabij, powiedziałem. Żywioł rzucił się na Lucasa i bardzo dotkliwie go poparzył a ja przy tym miałem nie lada kabaret jak widziałem jak Lucas z początku próbował zwiać a później gdy zobaczył że nie ma szans, dorwał gaśnicę która wisiała na korytarzu i próbował nią zabić mojego sługę , ale nie udało mu się a tym samym żywioł rzucił się na niego . Gdy zobaczyłem że Lucas dostał nauczkę odesłałem swojego żywiołaka zaklęciem . Po czym zniknął a Lucas zwijał się z bólu .
-Teraz jesteśmy kwita , i masz mnie więcej nie atakować bo następnym razem tak cię urządzę że nie poznasz samego siebie w lustrze
-Ja ci jeszcze pokaże co potrafię pożałujesz tego że mnie poznałeś , uczynię z twojego życie piekło , masz szczęście że teraz mnie wszystko boli bo już teraz bym ci dowalił . Odpowiedział bardzo wkurzony i widziałem w jego oczach chęć zemsty
- Nie rozśmieszaj mnie , Masz być spokojny bo pożałujesz tego
-Niczego nie będę żałował , zobaczysz zemszczę się za to jak tylko się wyleczę
-Uważaj bo następnym razem nie skończy się na poparzeniach tylko czymś o wiele gorszym
-Nie boje się ciebie , tylko tak gadasz a tak nie zrobisz
-Nie znasz mnie , nie wiesz jaki jestem w tym samym czasie odwróciłem się i poszedłem do swojego pokoju żeby w końcu odpocząć .
Następnego Ranka wstałem i poszedłem na pierwszą lekcje i spotkałem go znowu
(Lucas ? )

sobota, 15 listopada 2014

Od Danny'ego - C.D Amanty

Zatańczyliśmy kolejną piosenkę. Gdy się zakończyła wyszliśmy na zewnątrz posiedzieć na ławeczce i odetchnąć. Amanta oparła się o moje ramię i westchnęła.
- Aż tak niedobrym tancerzem jestem? - zapytałem uśmiechając się
- Sporo ci brakuje do ideału - zażartowała
Wstałem  szybko i wziąłem ją na ręce nim zdążyła zareagować. Pisnęła zaskoczona i próbowała się wyrwać. Podszedłem do fontanny, tak że Amanta znalazła się tuż nad nią.
- To kto jest najlepszym tancerzem? - zapytałem z uśmiechem
- Ty! Ty, tylko mnie puść - śmiała się wymachując nogami
- I żeby więcej nie było wątpliwości - pocałowałem ją i szybko postawiłem na nogi
Przez chwilę nie mogła opanować napadu śmiechu, lecz nagle spoważniała. Poluzowałem muchę przy kołnierzu i westchnąłem.
- Strasznie gorąco mi po  tych tańcach - przyznałem
- Da się to załatwić - powiedziała lekko mnie popychając.
Próbowałem złapać równowagę, lecz potknąłem się o krawędź fontanny, tak że sam do niej wpadłem. Wynurzyłem się z wody i spojrzałem się na Amante. Zatkała usta, próbując się nie śmiać, ale jej to nie wychodziło.
- To wcale nie jest śmieszne - powiedziałem
- Jest.. i to bardzo - chichotała ze śmiechu
- Pomożesz mi? - spytałem wyciągając rękę
Chwyciła moją dłoń, a po chwili przyciągnąłem ją tak że znalazła się w wodzie razem ze mną.
- Jesteś kompletnym wariatem - zawołała poprawiając przemoczone włosy
Zaśmiałem się tylko i spojrzałem się na dziewczynę
- Wiesz co.. nawet ładnie wyglądasz w przemoczonym ubraniu - podsumowałem próbując pohamować śmiech
(Amanta?)

Od Will'a - C.D Jez

- Jasne - zaśmiałem się - Podają tutaj normalne jedzenie oraz krew w woreczkach - powiedziałem
Wyszliśmy z sali i ruszyliśmy korytarzem. Po chwili dotarliśmy na miejsce. Gdy weszliśmy do stołówki dziewczyna rozejrzała się po pomieszczeniu. Przyglądała się z zaciekawieniem.
 - Podoba ci się? - spytałem z uśmiechem
- Może być - odparła - Nie jest źle
- Nie ma to jak dobre podejście - powiedziałem
Ruszyłem o kilka kroków. Zatrzymałem się i obejrzałem na dziewczynę.
- Idziesz? - zapytałem
- Mhm - pokiwała głową i podeszła do mnie
- To co wybierasz? - zapytałem gdy zrównała się ze mną
- Sama nie wiem a  ty? - spytała cicho
- Dziś nie mam ochoty na krew - uśmiechnąłem się- wezmę kanapkę, muszę przyznać że podają dobre jedzenie
(Jez?)

Od Lucas'a - C.D Chen'a

- Nie chcesz wiedzieć - powiedziałem i ponownie się odwróciłem
Zacząłem iść, mając nadzieję że za mną nie polezie. Myliłem się. Biegł za mną  i coś krzyczał. Gdy był wystarczająco blisko wyciągnąłem sztylet i przejechałem nim po brzuchu chłopaka. Nie za głęboko, by nie zrobić mu krzywdy. Nie zamierzałem go zabić, jeszcze nie teraz, chyba że mnie mocno wkurzy.
- Zwariowałeś? - zapytał spanikowany patrząc na krople krwi
- Do wesela się zagoi - zaśmiałem się - To tylko ryska
Schowałem sztylet i chwilę patrzyłem się na chłopaka. Teraz przynajmniej za mną nie pobiegnie. Odwróciłem się i od razu tego pożałowałem. Czarnowłosy rzucił się na mnie z pięściami i uderzył mnie w głowę.
- Gdybyś był mądrzejszy nie zrobił byś tego - powiedziałem odwracając się przodem do chłopaka
- I tak nic mi nie zrobisz - powiedział pewny siebie
Popatrzyłem na niego i się tylko uśmiechnąłem.
- Powinieneś za kumplować się  z Devonem - stwierdziłem
- Nie będę się przyjaźnił z twoimi znajomymi - odrzekł
- To mój wróg numer.. jeden, a może dwa .. - zamyśliłem się - Zresztą nieważne, przynajmniej jakieś szanse byś miał. Takie głupie zaczepki mnie irytują - westchnąłem  - To do zobaczenia
Odwróciłem się chowając ręce w kieszeń i ruszyłem przed siebie. Zdążyłem na ostatnią lekcję. Po zajęciach szedłem korytarzem do pokoju, gdy przede mną pojawił się cień.
- Znowu ty? - westchnąłem patrząc na chłopaka
(Chen?)

Od Chen'a - C.D Lucas'a


Odwrócił się do mnie plecami i zaczął iść w kierunku szkoły całkiem szybkim tempem.
Postanowiłem go jeszcze zatrzymać , tak żeby w ogóle na lekcje dziś nie poszedł , zacząłem za nim biec .
On się odwrócił w moją stronę i zapytał się :
- Czego ode mnie jeszcze chcesz ?
- Pogadać , i tak chyba zbytnio ci się nie śpieszy nigdzie jak widzę
- Przecież mówiłem ci , idę z kimś się spotkać , a ty mnie już nie zatrzymuj
- A co idziesz do swojej ukochanej co ?
- A nic ci do tego, nie interesuj się moimi sprawami ! . Odpowiedział , już mocno zdenerwowany
- A jak się będę interesował , to coś mi zrobisz ?
-A żebyś wiedział , nie boje się ciebie ty matole
-Sam jesteś matoł , ja ciebie też się nie boję
-To chyba będziemy musieli to inaczej rozwiązać . Odparł
-Tak jestem ciekaw jak ?
(Lucas ? )

Od Jez - C.D Will'a


-do zobaczenia-powiedziałam a Will wyszedł.
Chyba pora się rozpakować, pomyślałam.
Powyjmowałam ubrania z walizek i ułożyłam je w półce, niektóre rzeczy powiesiłam w szafie... gitarę postawiłam koło łóżka, na ścianach zawisły plakaty a na biurku zdjęcia rodzinne i z przyjaciółmi.... może tu też poznam osoby, które warto uwiecznić na zdjęciu?
Wykończona byłam tym wszystkim.
Postanowiłam iść spac, moze się obudzę wieczorem. bo już była 6 rano...
Wstałam i była godzina 18. spałam całkiem długo....
Wzięłam prysznic i ubrałam się oraz spakowałam książki.
Trzeba dzis być na wszystkich zajęciach. dzis się zaczynały o 21 i trwały do 3.
no dobra. pora iść pomyslałam gdy było za dziesięć 21.
Po drodze spotkałam parę osób, ale nie przywitałam się. nawet ich nie znałam, a wolałam nie ryzykować że mnie wyśmieją.
Usiadlam w tej samej ławce
I oczywiście z Willem. bo zajmowaliśmy jedną ławkę.
nudziła mnie teoria historii, od której rozpoczynalismy zajęcia i trwała 2h.
Malowałam sobie po kartce.. jakieś napisy...
za bardzo nie wiedziałam po co... później teoria jakiegos przysposobienia...
podczas czwartego wykładu zapadłam w sen.... śniło mi się... to co zawsze. obudziło mnie szarpanie za łokieć.
-Jez, szybko wstawaj, zanim nauczyciel zauważy-usłyszałam.
Podniosłam głowę. Will mnie budził.
Szybko sie wyprostowałam/
-dzieki-szepnęłam.
Spojrzałam na zegarek w klasie. znowu 01.01
Masakra.
Po zajęciach szliśmy na stołówkę.... nie bardzo wiedziałam, czy będzie tam coś normalnego, czy podadzą krew... postanowiłam iść z willem
-Will.... mogę iść z Tobą? nie bardzo wiem....-i wywróciłam oczami na znak że chodzi mi o typ jedzenia

[Will?]

Od Amanty C.D. Danny'ego

Spojrzałam na niego i pokręciłam delikatnie głową
- Nie będziesz - zapewniłam cicho.
- Skąd wiesz?  -spytał z westchnieniem. - A jeśli coś nie wyjdzie? Jeśli się nie uda? - powiedział szeptem.
Westchnęłam cicho i pocałowałam go delikatnie
- Danny. Wszystko się uda. Nie zostawię Cię przecież. Ktoś się o Ciebie troszczyć musi i tą osobą mam zamiar być ja - wyznałam.
Danny uśmiechnął się do mnie łagodnie i pocałował mnie w czoło.
- Nie wiedziałem, że jesteś optymistką - przyznał, a na jego usta wypłynął powoli uroczy uśmiech, który również było widać w jego oczach.
- Ja też nie - wyznałam rozbawiona. - Ale ktoś z nas musi.
- Wciąż jest ryzyko, że... - zaczął
- Proszę Cię, przestań - powiedziałam cicho i wtuliłam się w niego mocniej. - Oboje wiemy, jakie jest ryzyko. Ale to ma nam pomóc, pamiętasz? Mieliśmy się przełamać, miałam się pozbyć fobii - wyszeptałam.
- Możemy się jej pozbyć jakoś inaczej  - zaczął
- Wiesz, że to nie jest możliwe. Poza tym, już postanowione. W trakcie balu wyjdziemy i już. Nie chcę znowu uciekać - powiedziałam cicho.
Poczułam, jak chłopak całuje mnie delikatnie w czubek głowy, a ja wtuliłam się twarzą w jego szyję i odpędzałam mruganiem łzy...

(Danny?)