- Kogo ugryzła? - zapytałem
- Prefekta.. jak on miał.. - próbował sobie przypomnieć - Lucas
Po klasie rozległy się szepty. Nauczyciel udawał że coś uzupełnia na dokumentach, ale tak naprawdę przysłuchiwał się uważnie każdemu zdaniu. Raz podniósł wzrok by rozejrzeć się po klasie.
- Jego? - zdziwiłem się
- Ta - odpowiedział krótko
- O ile wiem nienawidzi wampirów - zauważyłem
- Bo tak jest - powiedział
Zapadło długie milczenie, tylko niektórzy zerkali na siebie w nadziei że ktoś coś powie
(Devon?)
piątek, 27 września 2013
Od Danny'ego - C.D Amanty
- Ludzie i wampiry się zmieniają - powiedziałem niedbale - Przykładem jesteś ty
- Ja?
- Kilka minut temu byłaś gotowa mnie zabić, i byłaś nie miła - powiedziałem
- I kto to mówi?
- Ja przynajmniej nie chciałem się zabić - powiedziałem lekko się uśmiechając
- Chciałbyś być człowiekiem? -zapytała ostrożnie
- Marzyłem o tym kiedyś, ale to złudne nadzieje - powiedziałem wzdychając- Taki się urodziłem - powiedziałem, moi rodzice również, nie mogłem wybierać
- Rozumiem - powiedziała szeptem
- A ty? Czy wyobrażasz sobie życie jako wampir?
- Sprzątaczka?
- Nie, jako Wampir Czystej Krwi, posiadająca różne zdolności, możliwości..
Dziewczyna na chwilkę się zamyśliła po czym spojrzała na mnie i wahając się otworzyła usta by coś powiedzieć
(Amanta?)
- Ja?
- Kilka minut temu byłaś gotowa mnie zabić, i byłaś nie miła - powiedziałem
- I kto to mówi?
- Ja przynajmniej nie chciałem się zabić - powiedziałem lekko się uśmiechając
- Chciałbyś być człowiekiem? -zapytała ostrożnie
- Marzyłem o tym kiedyś, ale to złudne nadzieje - powiedziałem wzdychając- Taki się urodziłem - powiedziałem, moi rodzice również, nie mogłem wybierać
- Rozumiem - powiedziała szeptem
- A ty? Czy wyobrażasz sobie życie jako wampir?
- Sprzątaczka?
- Nie, jako Wampir Czystej Krwi, posiadająca różne zdolności, możliwości..
Dziewczyna na chwilkę się zamyśliła po czym spojrzała na mnie i wahając się otworzyła usta by coś powiedzieć
(Amanta?)
Od Amanty - C.D Danny'ego
- Nigdy, prze nigdy nie zanosiłabym kapci. Nawet Tobie! - zawołałam z rozbawieniem i otarłam łzy ze śmiechu
- Aż tak Cię wzruszyła ta wizja? Może jeszcze w stroju pokojówki? - spytał z szerokim uśmiechem. Oboje po kilkunastu sekundach wybuchliśmy śmiechem a wszyscy, którzy przechodzili, oglądali się za nami zaciekawieni. Zaśmiałam się i złapałam za brzuch.
- Nie mów już o pokojówce.
- A o Tobie w jej roli? - zapytał nie kryjąc rozbawienia. Uśmiechnęłam się szeroko, z trudem hamując kolejny napad śmiechu
- Też nie. - zachichotałam cicho - I tak bym nie była uległa. Nawet gdybyś uważał się za mojego Pana. - zauważyłam i uśmiechnęłam się cwanie.
- Chcesz się przekonać? - zapytał żartobliwie.
- Ty. Nie. Gryziesz. Ludzi. - powtórzyłam jego własne słowa i uśmiechnęłam się - Chociaż kto wie... Może odmieniłbyś losy, niektórych ludzi. - zaśmiałam się cicho widząc jego rozbawione oczy.
( Danny? )
Od Lucasa - C.D Inez
Dziewczyna wbiła kły w moją szyję. Poczułem chwilowy ból który po chwili się rozszedł. Nie mogąc ustać osunąłem się na ziemię. Ostatnią rzeczą jaką pamiętałem był zapach i smak krwi.
Poczułem przyjemny chłód na czole. Powoli zacząłem się rozbudzać. Gdy w końcu oprzytomniałem rozejrzałem się po otoczeniu. Byłem w nieznanym mi miejscu, był to chyba jakiś pokój, sypialnia. Wkrótce dostrzegłem jakąś postać siedzącą obok łóżka. Tępo przyglądałem się postaci próbując przypomnieć kto to. Nagle zdałem sobie sprawę że to Inez. Kilka minut, a może godzin przemieniła mnie w krwiopijcę - przypomniałem sobie
- Ty.... - zdołałem tylko to wykrztusić szeptem patrząc się jej w oczy
Ona tylko spojrzała na moją zdezorientowaną twarz i lekko się uśmiechnęła, czy ze współczucia a może z satysfakcji. Sięgnęła po drugi ręcznik i zmieniła okład. Próbowałem się podnieść lecz bezwładnie opadłem z powrotem na poduszkę
- Nie wstawaj - powiedziała patrząc w stronę okna.
Na zewnątrz wciąż było bardzo ciemno. Dopiero gdy przekręciła głowę zobaczyłem na jej szyi ślady po ugryzieniu. Czy ja ją ugryzłem? Czy wypiłem krew? - zacząłem zadawać sobie pytania
Przejechałem językiem po zębach. W pewnym momencie skaleczyłem się o ostre kły. Poczułem smak krwi. Czyli to jednak prawda - wymamrotałem kręcąc się na łóżku
- Gzie mój Sejminar - spytałem rozglądając się wokół łóżka
- Nie będzie ci na razie potrzebny - stwierdziła
- Potrzebuję go !
- Po co? - zdziwiła się
- By zabić choć jedną bestię którą jestem w stanie zgładzić - powiedziałem myśląc o sobie
(Inez?)
Poczułem przyjemny chłód na czole. Powoli zacząłem się rozbudzać. Gdy w końcu oprzytomniałem rozejrzałem się po otoczeniu. Byłem w nieznanym mi miejscu, był to chyba jakiś pokój, sypialnia. Wkrótce dostrzegłem jakąś postać siedzącą obok łóżka. Tępo przyglądałem się postaci próbując przypomnieć kto to. Nagle zdałem sobie sprawę że to Inez. Kilka minut, a może godzin przemieniła mnie w krwiopijcę - przypomniałem sobie
- Ty.... - zdołałem tylko to wykrztusić szeptem patrząc się jej w oczy
Ona tylko spojrzała na moją zdezorientowaną twarz i lekko się uśmiechnęła, czy ze współczucia a może z satysfakcji. Sięgnęła po drugi ręcznik i zmieniła okład. Próbowałem się podnieść lecz bezwładnie opadłem z powrotem na poduszkę
- Nie wstawaj - powiedziała patrząc w stronę okna.
Na zewnątrz wciąż było bardzo ciemno. Dopiero gdy przekręciła głowę zobaczyłem na jej szyi ślady po ugryzieniu. Czy ja ją ugryzłem? Czy wypiłem krew? - zacząłem zadawać sobie pytania
Przejechałem językiem po zębach. W pewnym momencie skaleczyłem się o ostre kły. Poczułem smak krwi. Czyli to jednak prawda - wymamrotałem kręcąc się na łóżku
- Gzie mój Sejminar - spytałem rozglądając się wokół łóżka
- Nie będzie ci na razie potrzebny - stwierdziła
- Potrzebuję go !
- Po co? - zdziwiła się
- By zabić choć jedną bestię którą jestem w stanie zgładzić - powiedziałem myśląc o sobie
(Inez?)
Od Danny'ego - C.D Amanty
- To wielka szkoda - dodałem z rozbawieniem - Jeszcze nigdy nikogo nie przemieniłem
- I nie przemienisz
- Z tobą to miałbym wątpliwości czy w ogóleoddać swoją krew, czy popatrzeć jak staczasz się do poziomu E
- Czy naprawdę miałbyś taki dylemat? -zapytała
- Oczywiście że nie - powiedziałem - Sprawdziła byś się w roli mojej służącej
- Co?!
- Wiesz, sprzątała pokój, przynosiła kapcie... - zacząłem się śmiać a ona również wybuchnęła śmiechem
(Amanta?)
- I nie przemienisz
- Z tobą to miałbym wątpliwości czy w ogóleoddać swoją krew, czy popatrzeć jak staczasz się do poziomu E
- Czy naprawdę miałbyś taki dylemat? -zapytała
- Oczywiście że nie - powiedziałem - Sprawdziła byś się w roli mojej służącej
- Co?!
- Wiesz, sprzątała pokój, przynosiła kapcie... - zacząłem się śmiać a ona również wybuchnęła śmiechem
(Amanta?)
Od Devon'a - C.D Danny'ego
Skinąłem lekko głową
- Co się stało? - spytał spokojnie
- Użarła jakiegoś idiotę. - burknąłem.
- Jak to... Ona go... - zaczął ale od razu urwał. Jego źrenice się rozszerzyły.
- Niby przez przypadek. - prychnąłem kpiąco. - Za długo się z nim droczyła. Zdecydowanie za długo. - warknąłem pod nosem. W klasie panowała absolutna cisza. Wszyscy się przysłuchiwali. Nawet profesor.
- Kiedy? - spytał jedynie Danny
- Niedawno. - przyznałem spokojnie
- Dlatego jej nie ma?
- Tak. Siedzi z nim w pokoju.
- Przecież nie musi. - zauważył a ja wzruszyłem lekko ramionami.
- Mimo, że znam ją całe życie, wciąż nie wiem o co jej czasem chodzi. - przyznałem wzdychając.
( Danny? )
Od Amanty - C.D Danny'ego
Podeszłam do niego żwawym krokiem i już chciałam go złapać za ramię i odwrócić w swoją stronę, gdy zrobił to sam bez mojej interwencji.
- Słucham? - spytał spokojnie. Przyjrzałam mu się. Był tak jak wszyscy inni. Jak każdy wampir Czystej Krwi gdyby nie te oczy. Westchnęłam cicho. Chłopak od razu się rozejrzał.
- Coś się stało? - spytał powracając do mnie wzrokiem. Skinęłam lekko głową
- Ty. - powiedziałam. Bardzo starałam się aby zabrzmiał normalnie, oschle i... Sama nie wiedziałam jak jeszcze.
- Co ze mną jest nie tak? - spytał spokojnie. Widziałam właśnie w jego oczach, że próbuje ukryć rozbawienie. Tak oczywiste rozbawienie. Nie wytrzymałam i wybuchłam śmiechem.
- Jesteś idiotą. - zauważyłam starając się powstrzymać śmiech.
- Wręcz przeciwnie. - powiedział wciąż opanowanym głosem, lecz jego oczy znowu go zdradziły. Były roześmiane a ja nie wytrzymałam i uśmiechnęłam się szeroko.
- Jesteś. Nie dość, że Ci współczuję z powodu rodziców, zawdzięczam Ci niemal swoje życie, które ocaliłeś przed ugryzieniem to jeszcze jesteś taki... - urwałam.
- Jaki? - spytał. Tym razem jego kąciki ust drgnęły delikatnie.
- Inny. - powiedziałam tylko. - Jesteś zdecydowanie inny. Nie taki jak pozostali. Potrafisz docenić to, że ktoś nie chce być...
- Kolacją? - podsunął z rozbawieniem. Zaśmiałam się pod nosem i skinęłam głową.
- Może być i to określenie. Ale uwierz mi. Gdybyś był taki częściej jak w moim towarzystwie, zapewne wiele dałoby Ci się ugryźć. - przyznałam i odwróciłam się do niego plecami. Zrobiłam kilka kroków gdy zatrzymał mnie jego głos.
- A Ty?
- Nie rozumiem. - przyznałam po chwili i zerknęłam na niego kontem oka.
- Czy Ty dałabyś mi się ugryźć? - zapytał a ja dostrzegłam jego uśmiech.
- Aż taka łatwa nie jestem. - uśmiechnęłam się szeroko.
( Danny? )
Subskrybuj:
Posty (Atom)