piątek, 27 września 2013

Od Inez - C.D Lucasa



- Będę mógł Cię zabić. - burknął a ja się roześmiałam.
- Jesteś taki naiwny. Nie tkniesz mnie, choćbyś miał setki a może nawet tysiące okazji. - zauważyłam szepcząc mu do ucha. Chłopak się wzdrygnął a mnie ogarnęła rozbawienie. Próbował znowu się wyszarpnąć ale zacisnęłam trochę dłonie na jego nadgarstkach, starając się mimo wszystko nie zrobić mu krzywdy. Uchwyt był jednak na tyle mocny, że chłopak przestał się szamotać i nieświadomie oparł się plecami o moją klatkę piersiową. Zaśmiałam się ponownie.
- Widzisz... Mówiłam, że nic mi nie zrobisz. - powtórzyłam szeptem mi musnęłam delikatnie skórę na jego szyi.
- Nie ugryziesz mnie. - syknął a ja się uśmiechnęłam.
- Gdybyś stał przodem do mnie, zobaczyłbyś jedynie piękne bialutki kły. - zaśmiałam się i przesunęłam kłami po jego skórze. Chłopak się szarpnął, a jeden z kłów rozdarł delikatnie jego skórę.
- Ugryź go bo ja to zrobią. - warknął Devon. Z niepokojem zauważyłam, że wysuwa kły i obserwuje jego szyję. A raczej tętno.
- Nie waż się. - warknęłam patrząc na brata. Widziałam jak zrobił kilka kroków w moją stronę ale nim zdążył zareagować wbiłam kły z skórę Lucasa, który na początku bezgłośnie krzyknął ale już potem tylko jękną czując rozchodzące się endorfiny. Po chwili, chłopak osunął się w moje ramiona
- Jest za słaby albo za dużo krwi wypiłaś. - zauważył Devon, gdy usiadłam razem z Lucasem na trawie.
- Słaby to on na pewno nie jest. - prychnęłam
- Czuję. - mruknął nieusatysfakcjonowany
- Podaj jego Sejminar. - rozkazałam. Devon spojrzał na mnie ale zrobił to. Złapałam za ostrze i przyłożyłam go sobie kilka centymetrów od szyi.
- Chyba nie chcesz go napoić własną krwią!? - zawył oburzony.
- Nie pozwolę aby był nie wiadomo czym! - zawołałam i przesunęłam ostrzem po skórze. Zrobiłam zdecydowanie zbyt głęboką ranę niż powinnam. Ułożyłam sobie Lucasa wygodniej za pomocą Devon'a i nachyliła się do niego. Przesunęłam zakrwawionym palcem po jego dolnej wardze aby poczuł żądzę krwi.
- Nie reaguje. - Devon zaczął panikować. Zgromiłam go wzrokiem.
- Zamknij się lepiej. - burknąłem. Gdy przysunęłam ranę bliżej jego ust, nawet nie zauważyłam kiedy się poruszył i przyległ do mojej skóry. Odetchnęłam wiedząc, że będzie jakoś żył.
- Znienawidzi Cię. - zauważył mój brat, gdy wciąż się pochylałam i poiłam chłopaka
- Gorzej i tak nie może znienawidzić naszej rasy. - zauważyłam obojętnie. Chłopak po długiej chwili odsunął usta i opadł bezwładnie na moje kolana. W ostatniej chwili złapałam jego głowę, zanim uderzyła w ziemię.
- Albo wypił jej za dużo albo...
- Skończ już filozofować. - warknęłam na brata. - Żadne z nas nie piło krwi ani nie przemieniało więc się zamknij i pomóż mi go stąd zabrać. - burknęłam, powoli i ostrożnie wstając starając się go trzymać jak najmocniej aby tylko nie spadł. Devon spojrzał wpierw na moją ranę a potem na Lucasa, którego zabrał z moich objęć. Chciałam się sprzeciwić ale gdy zobaczyłam swoją ranę, zrozumiałam czemu to zrobił. Było widać małe kropeczki. Miał już kły. Szybki jest, ale gdybym go niosła mógłby ugryźć mnie znowu. Westchnęłam i poszłam za moim bratem. W końcu znaleźliśmy się w moim pokoju a mój brat wyszedł do zwykłych śmiertelnych dziewczyn. Położyłam Lucasa na łóżku i zrobiłam mu zimny okład na czoło. Spojrzałam jeszcze raz na swoją ranę. Nie była już tak głęboka ale wciąż była. Natomiast na skórze Lucasa nie został nawet jeden ślad po moich kłach. Prychnęłam i spojrzałam na jego szyję z niedowierzaniem.
- Farciarz. - mruknęłam z uśmiechem i znowu nawilżyłam ręcznik na jego czole.
( Lucas? )

Od Danny'ego - Do Devon'a

Było już po 21. Właśnie zaczynały się nocne zajęcia. Profesor etyki wiecznie się spóźnia. Siedziałem na ławce twarzą do tyłu klasy. Niektóre wampiry przyglądały się co się dzieje za oknem. W klasie panowała straszna nuda. Ziewnąłem kilka razy aż w końcu drzwi trzasnęły. Wszedł wysoki mężczyzna z czarnymi włosami z grymasem na twarzy. To profesor
- Zaczynamy następną lekcję - powiedział lekko znudzony - Macie jakieś pytania?
Nagle do klasy weszła kolejna osoba. To Devon, również poziom A. Wszystkie wampiry wstały i ukłoniły się, wszystkie poza Wampirami Czystej Krwi. Odwróciłem głowę w stronę chłopaka. Wyglądał na nieco wkurzonego. Szybkim krokiem podszedł do mnie i usiadł na przeciwko ławki
- Coś się stało? - zapytałem rozglądając się po klasie i stwierdziłem że brakuje jego siostry
- Inez? - zapytałem po raz kolejny ziewając
(Devon?)

Od Danny'ego - C.D Amanty

- Ech.. - westchnąłem - Po prostu jestem Czystej Krwi i mogę się powstrzymać - wytłumaczyłem krótko - Każdy wampir jest mi posłuszny, przynajmniej niższego poziomu
- Jest dużo wampirów twojego poziomu które zabijają ludzi..
- No bo... - urwałem
- Powiedz
- Wszystko byś chciała wiedzieć - powiedziałem a ona tylko przytaknęła
Usiadłem na trawę opierając się o drzewo. Spojrzałem jeszcze raz na nią upewniając się że chce właśnie tego posłuchać
- Po prostu nie widzę potrzeby  krzywdzenia innych - powiedziałem - Nie chce być jak moi rodzice - powiedziałem sprostowując - Całe dzieciństw spędziłem na oglądaniu kałuży krwi w swoim domu, czasem nawet jeśli za dużo się jej wypiło to były śmiertelne ofiary. Nie było chwili spokoju od krwiopijców którzy by nie chcieli wbić w ciebie kły. Staram się być miły i próbuję zrozumieć ludzi, lecz nie zawsze mi to wychodzi. Ty jesteś inna - zacząłem i wstałem
- Jak to inna? - nie dawała za wygraną
- Jesteś miła, lub chociaż starasz się taka być oczywiście nie mówię że do mnie, strasznie uparta i zawzięta. Znałem tylko takich ludzi którzy poddawali się po pierwszej porażce, a ty... Dobra, już ci powiedziałem, zadowolona? - odwróciłem się teraz twarzą do niej
- Wciąż opowiedziałeś mi tylko połowę - powiedziała zawiedziona
- Powiedziałem tyle ile powinnaś wiedzieć, a teraz idź, obowiązki na ciebie czekają..
Odwróciłem się i zacząłem iść.
- Zaczekaj - powiedziała doganiając mnie
(Amanta?)

Od Amanty - C.D Danny'ego


Położyłam dłoń na szyi, gdzie planował ugryźć mnie jeden z wampirów i roztarłam to miejsce.
- Pomógłby, gdy nie wzięli mnie z zaskoczenia i nie wyrwali go. - mruknęłam niezadowolona wskazując na swój sztylet kilka metrów ode mnie. Chłopak podążył za moim ruchem i spojrzał na broń.
- Widać łatwo Cię zaskoczyć. - odparł i uśmiechnął się.
- Nie. Byłam... Rozproszona. - mruknęłam
- Czym? - spytał zainteresowana.
- Lekcjami. - załgałam gładko. Nie mogłam powiedzieć, że myślałam o tym, czemu akurat z nim jedynym normalnie rozmawiam.
- Och, widocznie bardzo pochłonęła Cię ta myśl. - zauważył z drwiącym uśmieszkiem.
- Ta. - burknęłam pod nosem i podeszłam do swojego sztyletu, który podniosłam, wytarłam z piasku o bluzę i wsunęłam do pochwy. - Następnym razem, nie musisz mnie ratować. - mruknęłam patrząc na niego.
- Wolałabyś, aby Cię ugryzły? - zapytał nie kryjąc zaskoczenia.
- Nie ale... - zaczęłam ale przerwał mi machnięciem ręki
- Nie ma 'ale'. - odparł pewnie i zdecydowanie. Przyglądałam mu się przez chwilę nierozumiejącym wzrokiem i pokręciłam przecząco głową
- Czemu?
- Co czemu? - spytał zbity z tropu.
- Czemu taki jesteś? Jesteś spokojny i nie rzucasz się na ludzi. A co gorsza jeszcze mnie ratujesz. - mruknęłam wciąż na niego patrząc.
( Danny? )

Od Lucasa - C.D Inez

Denerwowała mnie ta jej pewność siebie. Szczególnie gdy była ze swoim braciszkiem, on również był zbyt dumny byciem wampirem i to Czystej Krwi.
 - Boisz się nas prawda? - zapytała a przed oczami pojawił mi się obraz mojej siostry.
Miałem wtedy może z siedem lat. Ona była zakochana w jednym chłopaku. Pewnego dnia przyprowadziła go do domu. On miał inne zamiary. Zaatakował ją a potem rodziców na moich oczach. Potem podszedł do mnie i uśmiechając się położył swoją zakrwawioną rękę na mojej głowie.
- Do zobaczenia - powiedział wychodząc.
Stałem tak kilka godzin wpatrując się w martwych rodziców. Następnie przyszli jacyś ludzie i zatarli wszelkie ślady. Mnie zabrali do jakiś obcych ludzi gdzie wychowywałem się przez kolejne lata. Nikomu nigdy nie wyjawiłem swojej przeszłości, może wciąż jeszcze do mnie nie dotarło co się stało. Dopiero kilka lat wcześniej  natrafiłem na różne księgi o tych istotach. Okazało się że moi rodzice i siostra mieli szansę przeżycia, jednak nie wiedziałem co się później z nimi stało. Może rzeczywiście umarli lub żyją jako krwiopijcy? I dlaczego ja akurat wtedy przeżyłem?
- Lucas - usłyszałem głos powracając do rzeczywistości
- Co? - burknąłem przywracając kamienny wyraz twarzy
- O czym myślałeś?
- Jak cię zabić - uśmiechnąłem się
- Nie musimy się nawzajem zabijać i nienawidzić - szepnęła - Wystarczyło by...
- Cicho  - przerwałem - Nawet o tym nie myśl
Usłyszałem jakiś szelest. Złapałem za Sejminar i próbowałem ocenić skąd on dochodzi. Może jakiś wampir się tu kręci, a może po prostu uczniowie z dziennych zajęć?
- Nie potrzebujesz tego - powiedziała stojąc za moimi plecami,a ja nawet nie usłyszałem i nie zauważyłem jak ona się przemieściła. Złapała mnie za rękę wytrącając broń i skrępowała ręce że nie mogłem sie ruszyć
- Puszczaj - syknąłem szarpiąc się
- Dawno nie piłam ludzkiej krwi - powiedziała
- Co?! - zapytałem
- Twoja krew - powiedział - Grupa 0RH+?
- Obiecuję że jak tylko mnie tkniesz to...
- To co? Nic mi przecież nie będziesz mógł zrobić - uśmiechnęła się chytrze
(Inez?)

Od Devon'a - C.D Amy


Uśmiechnąłem się i skinąłem głową w prawo
- Chodź. - zaśmiałem się. Dziewczyna ruszyła za mną.
- Długo tu jesteś? - spytała po chwili marszu.
- Nie. Z kilka dni.
- I już wiesz gdzie co jest? - spytała z nadzieją. Roześmiałem się i pokręciłem przecząco głową
- Znam kilka nielicznych miejsc.
- W tym gabinet dyrektora. - zauważyła z uśmiechem, który odwzajemniłem.
- Bywało się u niego kilka razy z młodszą siostrą. - przyznałem ze śmiechem.
( Amy? )

Od Danny'ego - C.D Amanty

- Widzę że się wczułaś w rolę - powiedziałem uśmiechając się - Doskonale mieć takiego prefekta
- Odczep się ode mnie - powiedziała poirytowana
- Jak sobie życzysz - powiedziałem idąc chodnikiem powoli spacerując
Dziewczyna została i ruszyła w inną stronę. Poszedłem w stronę parku. Usiadłem na jednej z ławek i zamknąłem oczy. Po kilku minutach postanowiłem wrócić na lekcję. Usłyszałem jakieś głosy. Zobaczyłem dziewczynę w obecności dwóch wampirów. Jeden trzymał ją za rękę a drugi próbował ją ugryźć
- Nie przeszkadzam - wtrąciłem się lekko poirytowany podchodząc bliżej
Wampiry odwróciły się i spojrzały w moją stronę. Byli lekko zdziwieni i  zdenerwowani
- Przepraszamy - powiedzieli i schylili się robiąc ukłon
- Później się policzymy - powiedziałem gdy mnie wyminęli
- Nie martw się, nie stałabyś się wampirem, są tylko poziomem B - wzruszyłem ramionami ruszając w kierunku dziewczyny
- I co z tego - burknęła wkurzona
- Sztylet jednak nie pomógł? - zapytałem z lekkim uśmieszkiem
(Amanta?)